14.11.17

Γιατί ο Χριστός δεν άλλαξε τον Ιούδα; (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

Σχετική εικόνα
«Τότε, φο πγε στος ρχιερες νας π τος δώδεκα, ούδας σκαριώτης, επε, τί θέλετε ν μο δώσετε γι ν σς τν παραδώσω;»[…]

Κα κριβς ταν πόρνη μετανοοσε, ταν καταφιλοσε τ πόδια το Κυρίου, τότε πρόδιδε τ Δάσκαλο μαθητής. Γι’ ατ επε «τότε», γι ν μν κατηγορήσεις γι δυναμία τ Δάσκαλο, ταν βλέπεις τν μαθητή του ν τν προδίδει. Γιατί τόσο μεγάλη ταν δύναμη το Δασκάλου, στε ν πείθει ν Τν κολουθον κόμη κα ο πόρνες.


Θ ναρωτιόταν μως κανείς, κενος πο εχε τ δύναμη ν μεταστρέφει τς πόρνες κα ν τς κάνει ν Τν κολουθον, δν κατάφερε ν κερδίσει τν γάπη το μαθητ του; Εχε τ δύναμη ν κερδίσει τ μαθητή, λλ δν πιθυμοσε ν τν μεταβάλει ναγκαστικ στ καλό, οτε μ τ βία ν τν προσελκύσει κοντά Του. «Τότε, φο πγε». Κα τ «φο πγε» ατ δν στερεται κάποιας σημασίας. Γιατί δν κάλεσαν ο ρχιερες τν ούδα, οτε ναγκάστηκε, οτε ποχρεώθηκε, λλ διος μόνος του κι λεύθερα γέννησε τν πονηρ ατ σκέψη κι βγαλε ατ τν πόφαση, χωρς ν χει κανέναν σύμβουλο σ’ ατ τ πονηρό του ργο. «Τότε, φο πγε …; νας π τος δώδεκα».

Τί σημαίνει τ «νας π τος δώδεκα»; Κα ατς λόγος «νας π τος δώδεκα» δείχνει πς κατηγορία το ούδα εναι πολ μεγάλη. Γιατί ησος εχε κα λλους μαθητές, βδομήντα συνολικά. λλ κενοι βρίσκονταν σ δεύτερη θέση κα δν πολάμβαναν τόση τιμή, οτε εχαν τόση οκειότητα μ τν Διδάσκαλο, οτε γνώριζαν τόσο τ μυστικ Του σο ο δώδεκα. Ατο προπάντων ταν ο κλεκτοί, ατο ποτελοσαν τν στεν κύκλο το Βασιλι, ατο ποτελοσαν τν μάδα πο ταν κοντ στ Δάσκαλο, κα π ατν ξεπήδησε ούδας.

Γι ν μάθεις, λοιπόν, τι δν Τν πρόδωσε πλς κάποιος π τος μαθητές Του, λλ νας π τος κλεκτούς Του, γι’ ατ ναφέρει Εαγγελιστς τ «νας π τος δώδεκα». Κα δ ντρέπεται Ματθαος ν τ ναφέρει. λλ γι ποι λόγο ν ντραπε; Τ ναφέρει γι ν μάθεις πς παντο κα πάντα λένε ο Εαγγελιστς τν λήθεια κα δν ποκρύπτουν τίποτα, κόμη κα ατ πο θεωρονται ξιοκατάκριτα. Γιατί ατ πο φαίνονται πς εναι ξιοκατάκριτα, ατ ποδεικνύουν τ φιλανθρωπία το Κυρίου. τι δηλαδ προσέφερε τόσα πολλ γαθ στν προδότη, τ ληστή, τν κλέφτη (τν ούδα) κα συνέχιζε μέχρι τν τελευταία στιγμ ν τν χει κοντά Του. Κα μάλιστα τν νουθετοσε κα τν συμβούλευε κα τν φρόντιζε μ κάθε τρόπο.

ν κενος δν δινε σημασία, δν φταίει Κύριος. Κα μάρτυρας εναι πόρνη, κα μ πολυπαίρνεις θάρρος προσέχοντας τν ούδα. Γιατί κα τ δύο ατ εναι λέθρια, κα τ πέρμετρο θάρρος κα πελπισία (πόγνωση). Γιατί τ πέρμετρο θάρρος κάνει ν πέσει κάτω ατς πο στέκεται ρθιος, κα πελπισία μποδίζει ν σηκωθε ατς πο χει πέσει. Γι’ ατ κα  Παλος συμβούλευε λέγοντας: «Ατς πο νομίζει πς στέκεται, ς προσέχει μν πέσει».

χεις τ παραδείγματα κα τν δύο πς πεσε δηλαδ μαθητής, πο νόμιζε πς στεκόταν ρθιος, κα πς σηκώθηκε πόρνη πο εχε πέσει. σκέψη μας εκολα παρασύρεται κα  θέλησή μας εναι εμετάβλητηΓι’ ατ πρέπει ν διαφυλάσσουμε κα ν χυρώνουμε τν αυτό μας π παντο.[…]

«Τί θέλετε ν μο δώσετε, κι γ θ σς Τν παραδώσω». Πές μου ούδα, ατά σο μαθε Χριστός; Γι’ ατ τ λόγο δν λεγε, «μν ποκτήσετε χρυσ νομίσματα, οτε σημένια, οτε χάλκινα που ν τ φυλάγετε στς ζνες σας», θέλοντας ν περιορίσει π πι μπροστ τ φιλαργυρία σου;[…]

«Τί θέλετε ν μο δώσετε, κι γ θ σς Τν παραδώσω». Πολ σκληρ εναι τ λόγια ατά. Πές μου, μπορες σ ν παραδώσεις κενον πο συγκρατε τ πάντα, πο ξουσιάζει τος δαίμονες, πο διατάσσει τ θάλασσα κα εναι Κύριος λων σων πάρχουν στ φύση; Γι ν περιορίσει λοιπν τ παραφροσύνη του κα γι ν δείξει πς ν δν θελε, δν θ προδιδόταν, κουσε τί κάνει. Κατ τν ρα κριβς τς προδοσίας, ταν ρθαν ναντίον Του κρατώντας ξύλα, λαμπάδες κα πυρσούς, τος λέει: «Ποιν ζηττε;» κα δν γνώριζαν κενον πο πρόκειτο ν συλλάβουν. Τόσο πολ λειπε δύναμη π τν ούδα στ ν παραδώσει τν Κύριο, στε δν Τν βλεπε τ στιγμ πο πρόκειτο ν Τν παραδώσει, ν ταν παρών, κα λα ατ τ στιγμ πο πρχαν τόσες λαμπάδες κα τόση φωτοχυσία.

Ατ βέβαια παινίχθηκε κα Εαγγελιστς λέγοντας τι εχαν λαμπάδες κα πυρσος κα δν τν βλεπαν. Κα κάθε μέρα το τ πενθύμιζε κα μ λόγια κα μ ργα, τι δηλαδ δν θ μπορέσει ν Τν προδώσει στ κρυφά. Κα μάλιστα δν το κανε ( Κύριος) παρατηρήσεις φανερ μπροστ σ λλους, γι ν μν τν κάνει πι διάντροπο, οτε πάλι ποσιωποσε τ σφάλματά του, γι ν μν νομίζει τι περνον παρατήρητα κα πιχειρήσει φοβα τν προδοσία, λλ διαρκς λεγε: 

«νας π σς θ μ παραδώσει», δν τν φανέρωσε μως.

Επε πολλ ( Κύριος) κα γι τν κόλαση, πολλ κα γι τ Βασιλεία τν ορανν κα πέδειξε τ δύναμη πο εχε κα γι τ δύο, κα γι ν τιμωρε τος μαρτωλος κα γι ν νταμείβει τος δικαίους. λλ κενος ( ούδας) λα ατ τ περιφρόνησε,  Θες μως δν τν νακάλεσε μ τ βία π ατ πο ποφάσισε. πειδ λοιπν μς δημιούργησε λεύθερους ν διαλέγουμε τς κακς τς νάρετες πράξεις, πιθυμε ν εμαστε καλο μ τ θέλησή μας. Γι’ ατ ν μες δν θέλουμε, οτε μς πιέζει οτε μς ναγκάζει.

πειδ ατς πο γίνεται μ τ βία νάρετος, δν εναι δυνατν ν εναι νάρετος. φο λοιπν κι κενος ταν λεύθερος ν διαλέξει κα ταν σ θέση ν μν ποστε βία γι ν κλίνει πρς τ φιλαργυρία, γι’ ατ τυφλώθηκε σκέψη του, πρόδωσε τ σωτηρία του κα επε: «Τί θέλετε ν μο δώσετε, κι γ θ σς Τν παραδώσω». πικρίνοντας τ διανοητική του τύφλωση κα τν ναισθησία, Εαγγελιστς λέει τι τν ρα πο πγαν ν συλλάβουν τν Κύριο, βρισκόταν μαζί τους κα ούδας, κενος πο επε «τί θέλετε ν μο δώσετε, κι γ θ σς Τν παραδώσω».

Κα χι μόνο π ατ εναι δυνατν ν δομε τ δύναμη το Χριστο, λλ κα π’ τι μόλις κενος πλς μίλησε, πομακρύνθηκαν κι πεσαν κάτω. πειδ μως οτε μ’ ατν τν τρόπο δν σταμάτησαν τ παίσχυντο ργο τους, παραδίνεται μέσως σν ν λεγε: γ κανα τ καθκον μου, ποκάλυψα τ δύναμή μου κα πέδειξα τι πιχειρετε πράγματα κατόρθωτα. Θέλησα ν περιορίσω τν κακία σας, λλ πειδ σες δν θελήσατε κα πιμένετε στν παραφροσύνη σας, νά, σς παραδίνομαι.

Τ νέφερα λα ατά, γι ν μν κατηγορήσουν μερικο τν Χριστό, κα πον: γιατί δν μετέστρεψε τν ούδα;
πηγή: alopsis.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στη συγκεκριμένη ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.

Παρακαλούμε να χρησιμοποιείτε ελληνικούς χαρακτήρες.