20.10.18

Γιατί τα δαιμόνια εισήλθαν στα γουρούνια και γιατί αυτά έπεσαν απ'το γκρεμό στην λίμνη και πνίγηκαν; (Λουκά 8,33)


Μετά πό τήν κατάπαυση τς τρικυμίας Λουκς περιγράφει τήν θεραπεία το δαιμονισμένου στά Γάδαρα (βλ. και Μθ 8,28-34· Μρ 5,1-20). μολογία τν δαιμονίων καί κδίωξή τους πό τούς χοίρους ρχεται ς πάντηση στό ρώτημα τν κθαμβων μαθητν· «τίς ρα οτός στιν;» (8,25). Μέ τήν ποταγή τς δαιμονικς λεγεώνας ποδεικνύεται γιά λλη μιά φορά θεϊκή ξουσία το ησο, στήν ποία ποτάχθηκε τρικυμισμένη θάλασσα.

ξελθόντα δ τ δαιμόνια π το νθρώπου εσλθον ες τος χοίρους, κα ρμησεν γέλη κατ το κρημνο ες τν λίμνην κα πεπνίγη. (8,33)


Μέ τήν δεια το ησο, λοιπόν, τά δαιμόνια βγκαν πό τόν δαιμονισμένο καί μπκαν στά γουρούνια. κενα τότε τρομαγμένα ρμησαν στόν γκρεμό, πεσαν στήν λίμνη καί πνίγηκαν. Σύμφωνα μέ τήν πληροφορία πού δίνει εαγγελιστής Μρκος (βλ. 5,13), τά γουρούνια ταν περίπου δύο χιλιάδες.

Κύριος πέτρεψε νά πνιγον γιά ποικίλους λόγους, πως·
α) νά
ποδειχθε τι σατανς εναι παρκτή ντότητα, πρόσωπο· δέν εναι προσωποποίηση το κακο·
β) νά
ποδειχθε καταστροφική μανία τν δαιμονίων, πού μόνο γιά τό κακό καί τόν λεθρο πιστρατεύουν τίς δυνάμεις τους·
γ) νά γίνει φανερό πόσοι καί ποιοί κατοικο
σαν τόσα χρόνια στόν δυστυχισμένο νδρα·
δ) νά λάμψει γιά
λλη μιά φορά θεϊκή δύναμη το ησο·
ε) νά φανερωθε
πρόνοια το Θεο πού καί τούς κατοίκους τς περιοχς φύλαξε πό τήν κακία τόσων δαιμονίων -δέν πέτρεψε νά βλάψουν τούς νθρώπους- καί τόν διο τόν δαιμονισμένο προστάτευσε πό χειρότερες συμφορές·
στ) νά φανε
χαριστία τν Γαδαρηνν, ο ποοι μετά πό να τόσο μεγάλο σημεο, ντί νά εχαριστήσουν τόν Κύριο, τόν διώχνουν πό τήν χώρα τους·

ζ) νά τιμωρηθε
παρανομία τν ουδαίων, ο ποοι παρά τήν παγόρευση το μωσαϊκο νόμου (βλ. Λε 11,7· Δε 14,8) σχολονταν μέ τήν κτροφή χοίρων. ταν μία πολύ ποδοτική πιχείρηση, καθόσον ο Ρωμαοι πού κατοικοσαν στήν Παλαιστίνη καί τό πλθος τν θνικν πού διέμενε στήν περιοχή τς Δεκαπόλεως κριβοπλήρωναν τό δυσεύρετο στά μέρη κενα χοιρινό κρέας. Ηθελε Κύριος νά δώσει να δεγμα τς δικαιοκρισίας του, νά φανερώσει τι δύναμή του δέν εεργετε μόνο λλά μπορε πίσης, ταν ατός κρίνει, νά τιμωρε αστηρά, γιά τόν σωφρονισμό καί τήν μετάνοια τν νθρώπων. Κύριος, πως παρατηρε Βασίλειος Σελευκείας, «συγχωρε τ λάττονα, ν’ πιγνμεν τ μείζονα». πιτρέπει κάποιες φορές μία μικρή ζημία, γιά νά μς χαρίσει μεγάλες ποκαλύψεις.

ξάλλου, εναι ξιοσημείωτο τι σοφία το Κυρίου στρέφει τά βέλη τν δαιμονίων ναντίον τους. «ν σχεδίαζαν νά βλάψουν τό ργο του, παθαν ατά τήν μεγαλύτερη βλάβη. Συνέβη, δηλαδή, τό ντίθετο πό ατό πού πιθυμοσαν. λαμψε δύναμη το Χριστο καί φανερώθηκε δική τους σθένεια καί κακία», σχολιάζει εστοχα
Ζιγαβηνός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στη συγκεκριμένη ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.

Παρακαλούμε να χρησιμοποιείτε ελληνικούς χαρακτήρες.