15.4.19

Φώτης Κόντογλου: «Καταντήσαμε να μην έχουμε απάνω μας τίποτα ελληνικό, από το σώμα μας ίσαμε το πνεύμα μας..»

Αποτέλεσμα εικόνας για φωτης κοντογλου ελλαδα
Φώτης Κόντογλου – Ἀσάλευτο θεμέλιο

~ Σήμερα νομίζεται καλὸς σὲ ὅλα, ὅποιος εναιδιάφορος, ὅποιος δν νοιάζεται γιτίποτα, ὅποιος δν νιώθει καμιεθύνη.


λλις τν λένε σωβινιστή, τοπικιστή, μισαλλόδοξο, φανατικόποιοςγαπτν χώρα μας, τὰ ἤθη καὶ ἔθιμά μας, τν παράδοσή μας, τν γλώσσα μας, θεωρεῖταιπισθοδρομικός. Οἱ ἀδιάφοροι παιρνον γιφιλελεύθεροινθρωποι, γιὰ ἄνθρωποι ποζονε μτπνεμα τςποχς μας, ποὺ ἔχουν γιπιστεύω τν καλοπέραση, τεκολο κέρδος, τς εκολίες, τςναπαύσεις, κις μνπομείντίποτα πονὰ θυμίζῃ σποιμέρος βρισκόμαστε, ἀπποκρατμε, ποιοζήσανε πρνπμς στν χώρα μας. Ἡ ξενομανία μςγινε τώρα σωστξενοδουλεία, σήμερα περνγιὰ ἀρετή, κιποιοςχτούτη τνρρώστεια πιβαρειπαρμένη, λογαριάζεται γισπουδαοςνθρωπος.

Ἡ Ἑλλάδα ἔγινενα παζάρι ποπουλιονταιλα, σὲ ὅποιον θέλντὸ ἀγοράσῃ. Καταντήσαμε νμνχουμεπάνω μας τίποταλληνικό, ἀπτσμα μαςσαμε τπνεμα μας. Τμασκάρεμαρχισε πρταπτπνεμα, καὶ ὕστεραφθασε καστσμα. Περισσότερο ἀντιστάθηκε σὲ αττν παραμόρφωσηλας καβαστάξε καμπόσο, μσττέλος τν πρε τρεμα καπάει καατός. Μάλιστα εναι χειρότεροςπτος γραμματισμένους. Τώρα μαϊμουδίζει τφερσίματα κατς κουβέντες ποβλέπει στν κινηματογράφο, ἔγινεφιλότιμος καὶ ἀδιάντροπος. Ἐνπρτα ξεχώριζεπὸ ἄλλες φυλές, γιατὶ ἦταν σεμνός, φιλότιμος, ντροπαλός, καλοδεκτικός, τώραγινεγνώριστος.

Τὰ ὄμορφα χαρακτηριστικά του σβήνουνε μέρα μτν μέρα. Καολιγοστοποδιατηρονεκόμη λίγα σημάδιαπτνμορφιτςλληνικς ψυχς, παρασέρνονται σαττν παραμόρφωσηπτος πολλούς, ποεναι οἱ ἔξυπνοι, οσυγχρονισμένοι, ομοντέρνοι, ἀλλποεναι στ᾿ ἀληθινοἱ ἀναίσθητοι καοἱ ἀποκτηνωμένοι. Οἱ καλοντρέπονται γιατεναι καλοί, συμμαζεμένοι καμὲ ἀνατροφή. Οἱ ἄλλοι τος λένε καθυστερημένους. Συμπαθητικςνθρωπος δύσκολα βρίσκεται πισήμερα στν τόπο μας. Ἡ μόδα εναι νεναι κανεςντιπαθητικός, κρύος, ἄνοστος καμάγκας. Μάλισταπωςλα φραγκέψανε, φράγκεψε καὶ ὁ μάγκας.

Οἱ πιὸ ἀγράμματοινακατώνουνε στὴν κουβέντα τους κάποιαγγλέζικα καὶ ἐκεποδν χρειάζονται. Ὅσο γιτος γραμματισμένους, ὅληγραμματοσύνη τους εναι νμιλνεγγλέζικα κασλίγο καιρδν θὰ ὑπάρχειλληνας νμιλᾶ ἑλληνικά. Ἂς καταργηθλοιπν ἡ ἑλληνικγλώσσαλότελα, νὰ μν κουράζονται τπαιδιά μας στνσκοπηκμάθευσή της. Κοιτάχτε τπαιδιά μας. Παρατηρεστε τς φυσιογνωμίες τους, τβλέμμα τους, τς κουβέντες τους, τὰ ἀστεα τους, τπαιχνίδια τους. Ὅλα μυρίζουνε λλάδα, νμνβασκαθομε! Τμόνο ποὺ ἀπόμεινελληνικεναι τ«ρέ». Τμασκάρεμα γίνεται γοργκαστκορμκαστν ψυχή. Ολιγοστοποὺ ἀντιστέκονταικόμη σατν τν κατακλυσμό, πς νμπορέσουνε νβαστάξουνε; Γύρω τους βογγᾶ ἡ μεθυσμένηνθρωποθάλασσα. Ἔρχεται καινούργιος κόσμος! Τκολοσσαο μτορλιάσματά του σκεπάζει τς ψαλμδίες πολένε ομάρτυρες, περιμένοντας τθηρία ντος φνε.

λλὰ ἂν θλείψουν οἱ Ἕλληνεςπτπρόσωπο τς γς, μήπως θὰ ἀπομείνουν τβουνά, οἱ ἀκροθαλασσιές, οθάλασσες, τνησικατβράχια μτνλληνικὸ χαρακτήρα τους; Καθόλου! Τὰ περισσότερα τὰ ἔχουνεγοράσεινθρωποι ποὺ ἤρθανεπτν βόρειοκεανό, ἀπόγονοι τν Βικίγκων. Ἐκενα τκακόμοιρα νησιτί συμφορὰ ἔχουνε πάθει! Ἡ φτώχεια τους στάθηκεκαταστροφή τους. Σήμερα τρημάξανελλοι κουρσάροι, πιὸ ἐπικίνδυνοι ποσφάζουνε μτμπαμπάκι. Σκλαβώσανε τνησιμεγενικτρόπο, μτχαμόγελο στχείλη. Τὰ ἄσπρα σπιτάκια τν νησιωτν, ποζούσανε σατὰ ἁπλοϊκοκασυμμαζεμένοινθρωποι, θαρρες πς γίνανε δημόσια. Κυκλοφορον χιλιάδες φωτογραφίες τῆς Μυκόνου, τς Πάρου, τς Αγινας, τςδρας, καὶ ἀντνβλέπκανες στος στενος δρόμους τος κάποιουςραιος νησιτες ψαράδες, ψημένους στν θάλασσα κανησιώτισσες μτσεμνά τους ροχα, βλέπει νγυρίζουν κάποια πλάσματα μισόγυμνα ἢ ὁλόγυμνα, ξενόφερτα, ἀγκαλιασμένοι θεατρινίστικα κανκάνουνε κάποιεςνοστεςπιδείξεις «ταμπλβιβν», σνπαίζουν στν κινηματογράφο. Καρωτς, κουνώντας τκεφάλι σου: τί σχέση μπορενὰ ἔχουν αττδίποδα, μὲ ἐκενα τσπίτια καμτστενοσόκκακα τῶν νησιῶν; Ταιριάζουνε ματά, ὅσο ταιριάζουνε οτουρίστες μτσρτς μτν Παρθενώνα πομπροστά του φωτογραφίζονται. Ὅμωςκεστέκονταισο νφωτογραφηθονε, καδνχουνε γισπίτι τος τνρχαο ναό, ἐντοτοι στνησιά, κατοικονε μέσα σὲ ἐκεῖνα τὰ ἀταίριαστα σπίτιαλαπηρετονε τγοστα ατν τνφεντάδων. Μάλιστα τόσο πολὺ ἀγαπον ατοτνλλάδα, ποεναινθουσιασμένοι πς δν θὰ ἀφήσουνε τίποταλληνικὸ ὅπου πατήσουνε.

Καημένη Ἑλλάδα! Τί τέλος σπερίμενε! Μδνχεις μήτε κάποιον νὰ σκλάψει, γιαττν κηδεία σου τγιορτάζουνε σν γάμο, μχαρς καμτραγούδια, ποατετυχς δν εναιλληνικά. Ἀκοστε τνξςστορία: ἡ χταπόδα βοσκστν πάτο τς θάλασσας, μαζμτχταποδάκι. Ἄξαφνα τκαμακίζουνε. Τχταποδάκι φωνάζει: μὲ πιάσανε μάνα! Ἡ μάνα του τολέγει: μν φοβσαι παιδί μου! Ξαναφωνάζει τμικρό: μβγάζουνπτν θάλασσα! Πάλι λέγειμάνα: μν φοβσαι παιδί μου. Καπάλι: μσγουρίζουνε μάνα! Μν φοβσαι παιδί μου! Μκόβουνε μτμαχαίρι! Μν φοβσαι παιδί μου! Μὲ βράζουνε μάνα! Μν φοβσαι παιδί μου! Μμασνε μάνα! Μν φοβσαι παιδί μου! Πίνουνε κρασμάνα! Τότεκείνηναστέναξε καφώναξε: Ἄχ, σὲ ἔχασα παιδί μου! Γιαττκρασεναι ὁ ἀντίμαχος τοχταποδιοῦ, ἐπειδτλιώνει στστομάχι. Δηλαδὴ ἡ μάνα δν φοβήθηκε μήτε τὸ μαχαίρι, μήτε τν φωτιά, μήτε τδόντια, ἀλλτκρασί, ποεναι πιὸ ἤρεμο καὶ ἀθο μπροστστμαχαίρια κατδόντια.

Ἡ Ἑλλάδα σν τχταποδάκι πέρασεπφωτιές, δόντια, μαχαίρια, ἀλλπνεμα ΔΕΝ παρέδινε. Ὁ Φράγκος δνρχεται μμαχαίρια, πιστόλια καὶ φωτιές. Ἦρθε μχάδια καγλυκόλογαρθε μδρα, μλεφτά, νὰ ἀνακουφίστν φτώχεια μας, νδιασκεδάσμαζί μας, νχορέψμαζί μας, νμς εκολύντν ζωμτμηχανήματά του. Ὅπως τχταποδάκιλιωσε στκρασί, ἔτσι καὶ ἡ Ἑλλάδα κοντεύει νὰ χαθῇ ἀπτγλυκκρασποτν μέθυσε καδν ξέρει τί κάνει καξεγυμνώθηκε καστρήνιασε καὶ ἐκ τοστρήνους ατςπλούτισεν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στη συγκεκριμένη ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.

Παρακαλούμε να χρησιμοποιείτε ελληνικούς χαρακτήρες.