Άλλη μια Ευφροσύνη έχει την ανάγκη της προσευχής μας. Η εν Χριστῷ αδερφή μας έχει καρκίνο και οι γιατροί θεωρούν δεδομένο ότι, αν και προς το παρόν το αντιμετωπίζει, θα ακολουθήσουν μεταστάσεις που θα οδηγήσουν αργά ή γρήγορα στην απώλεια της ζωής της. Εμείς ως Χριστιανοί αδέρφια μου, το έχουμε λυμένο αυτό το ζήτημα. Και αν δεν το έχουμε, καλά θα κάνουμε να το λύσουμε μέσα μας, δείχνοντας ΠΙΣΤΗ και λίγη περισσότερη προσοχή στα λόγια που διαβάζουμε στις καθημερινές ακολουθίες. Δεν χρειάζεται να βρείτε εξειδικευμένες και σπάνιες ευχές. Αρκεί να σταθώ και μόνο στο Σύμβολο της Πίστεως:
"προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν."
Εμείς αδέρφια δεν πρέπει να φοβόμαστε τον θάνατο, διότι τον έχει ήδη νικήσει ο Κύριός μας. Πιστεύουμε στην ανάσταση των νεκρών και γι' αυτό προετοιμαζόμαστε σε αυτή την πρόσκαιρη ζωή, γιατί θα ακολουθήσει η αιώνια και επιθυμούμε να βρισκόμαστε στα δεξιά του Κυρίου, στην βασιλεία των Ουρανών με το Έλεός Του πάντα.
Ωστόσο, έχουμε καθήκον να προσευχόμαστε για τα αδέρφια μας που ταλαιπωρούνται με σοβαρές σωματικές (και όχι μόνο) ασθένειες. Δεν απαιτούμε βέβαια, αλλά αιτούμαστε και εν τέλει ο Κύριος που ξέρει το πραγματικό μας συμφέρον επιτρέπει είτε την φυσιολογική και αναμενόμενη εξέλιξη των πραγμάτων (που είναι μάλλον το σύνηθες) είτε επεμβαίνει θαυματουργικά με τις πρεσβείες της Παναγίας και των Αγίων μας και κάνει τους γιατρούς να αναρωτιούνται, να κοιτάνε και να τρίβουν τα μάτια τους...
Ας αιτηθούμε προς τον Κύριο, λοιπόν, ας βάλουμε την Ευφροσύνη στο κομποσκοίνι μας, ας ανάψουμε ένα κεράκι, ας δώσουμε το όνομά της στην ενορία μας, ας το πούμε και σε κανέναν γνωστό μας και ας αφήσουμε τον Κύριο να αποφασίσει. Εμείς ας έχουμε απλά εμπιστοσύνη στο θέλημά Του.
Και παρακαλώ ΜΗΝ ξεχνάτε τα υπόλοιπα αδέρφια μας:
