28/4
Ὁ Ἅγιος Κύριλλος γεννήθηκε ἀπὸ πλούσιους γονεῖς τὴν τρίτη δεκαετία τοῦ 12ου αἰῶνος μ.Χ. στὴν πόλη Τούρωφ, στὸν ποταμὸ Προπάϊατ. Ἀπὸ πολὺ νωρὶς ὁ Ἅγιος Κύριλλος μὲ ἔνθερμο ζῆλο μελετοῦσε τὰ ἱερὰ βιβλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοὺς Πατέρες. Σπούδασε μάλιστα καὶ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα...
Ὅταν ὡρίμασε, ἀρνήθηκε τὴν πατρική του κληρονομιὰ καὶ ἐγκατέλειψε
τὰ ἐγκόσμια.
Ἐκάρη μοναχὸς στὸ μοναστήρι τῶν Ἁγίων
Βόριδος καὶ Γκλέμπ, στὸ Τούρωφ. Ἀσκήθηκε πάρα πολὺ στὴ νηστεία καὶ στὴν ἀδιάλειπτη
προσευχὴ καὶ δίδασκε μὲ τὸν
τρόπο του τὴν ὑπακοή. Ἔλεγε δὲ ὅτι
ὁ μοναχὸς ὁ
ὁποῖος
δὲν ὑπακούει
στὸν ἡγούμενο, δὲν ὁλοκληρώνει
τὴν μοναχική του ὑπόσχεση καὶ ἔτσι
δὲν μπορεῖ νὰ
σωθεῖ. Ἔχουν μάλιστα διασωθεῖ καὶ τρία συγγράμματα τοῦ Ἁγίου
Κυρίλλου σχετικὰ μὲ τὸν
μοναχικὸ βίο καὶ τὴν
πολιτεία τῶν μοναχῶν.
Μετὰ ἀπὸ
κάποιο χρονικὸ διάστημα, ὁ
Ἅγιος ἔζησε ὡς
στυλίτης καὶ ἐντρύφησε
πολὺ στὴν
Ἁγία Γραφή. Καὶ πολλοὶ
ἄνθρωποι τὸν ἐπισκέπτονταν
γιὰ συμβουλὲς
στὴν πνευματικὴ
ζωὴ καὶ
καθοδήγηση.
Λόγω τῆς
ἁγιότητας τοῦ βίου του ὁ
Ἅγιος ἀσκητὴς
ἐξελέγη Ἐπίσκοπος τῆς
πόλεως Τούρωφ ἔχοντας
πάντα συναίσθηση τοῦ ὑψηλοῦ
ἱεραρχικοῦ ἀξιώματος,
στὸ ὁποῖο
ὁ Κύριος τὸν εἶχε
καλέσει.
Τὸ
ἔτος 1169, ὁ Ἅγιος
Κύριλλος συμμετεῖχε σὲ
μία Σύνοδο καὶ ἐπέκρινε
τὸν Ἐπίσκοπο Θεόδωρο, ὁ
ὁποῖος κατεῖχε
τὴν καθέδρα τοῦ Βλαντιμὶρ
καὶ τῆς
Σουζδαλίας καὶ
ὁ ὁποῖος
ἐπιθυμοῦσε νὰ
χωρισθεῖ ἀπὸ
τὴν κανονικὴ δικαιοδοσία τῆς
μητροπολιτικῆς περιφέρειας τοῦ
Κιέβου.
Ἡ
ἀγάπη του γιὰ τὴν
ἡσυχία καὶ τὴν
ἀπομόνωση τὸν ὁδήγησε
σὲ παραίτηση ἀπὸ
τὸν ἐπισκοπικὸ
θρόνο. Ἔτσι ἀφιερώθηκε
πλήρως στὴν ἄσκηση
καὶ τὴν
συγγραφὴ
πνευματικῶν ἔργων.
Ὁ
Ἅγιος Κύριλλος κοιμήθηκε μὲ
εἰρήνη τὸ ἔτος
1183. Οἱ σύγχρονοί του τὸν
θεωροῦσαν ὡς
τὸν Χρυσόστομο τῆς Ἐκκλησίας
τῆς Ρωσίας. Ἐκεῖνος
ὅμως ταπεινὰ ἔγραφε
γιὰ τὸν
ἑαυτό του: «Δὲν εἶμαι
θεριστής, παρὰ μαζεύω τὰ
δεμάτια τῶν σιτηρῶν».
