Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος
Μονή Οσίου Δαυίδ.
Καθήμενος μπροστά στον Τάφο του Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη.
Ήταν τέλος του 1985, 26 Δεκεμβρίου, και δεν ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα τον Άγιο Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη.
Φτάσαμε στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ οικογενειακώς με τη γυναίκα και τα τρία, τότε, παιδάκια μας και ενώ στάθμευα το αυτοκίνητο έξω από τη Μονή, προσέξαμε ότι στο διπλανό αυτοκίνητο ήταν ανοικτές διάπλατα και οι τέσσερις πόρτες, ενώ από μέσα, στο Ναό, ακούγονταν φωνές αγριεμένου, ορμητικού δαιμονίου, που έβριζαν τον Χριστό, τους παππάδες, τον Άγ. Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη.
Ας μην ξεχνάμε τους αδερφούς μας που πάσχουν από κορωνοϊό, αλλά και από άλλες ασθένειες ή δοκιμασίες. Οι ημέρες που ζούμε είναι δύσκολες και όλα δείχνουν ότι δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα. Ας εντείνουμε την προσευχή μας για τους αδερφούς μας, διότι σύντομα μπορεί κι εμείς να έχουμε ανάγκη την προσευχή των άλλων. Πέρα από το ψαλτήρι που προτείνουμε κατά καιρούς επαναλαμβάνω την πρόταση για παρακλήσεις, π.χ.:
Ας βάλουμε στην προσευχή μας και τους παρακάτω αδερφούς μας:
Υπέρ θείας βοηθείας:
Καλής: στη ΜΕΘ με κορωνοϊό
Κανονικά στις καθημερινές ακολουθίες στιχολογούμε είτε ολόκληρα καθίσματα του ψαλτηρίου (το οποίο χωρίζεται σε 20 μέρη που καλούνται καθίσματα) είτε επιλεγμένους ψαλμούς ή στίχους. Στο μεσονυκτικό π.χ. στιχολογείται τις καθημερινές το 17ο κάθισμα (που ταυτίζεται με τον πιο εκτενή ψαλμό, τον 118ο, ο οποίος καλείται και Άμωμος). Στον όρθρο κάθε μέρα προβλέπονται συγκεκριμένα καθίσματα π.χ. σήμερα το 4ο και το 5ο, πέρα από σταθερούς ψαλμούς όπως τους έξι του εξάψαλμου, ενώ στον εσπερινό σήμερα προβλέπεται κατ' εξαίρεση το 6ο (συνήθως τις καθημερινές είναι το 18ο) πέρα από τον προοιμιακό ψαλμό, δηλ. τον 103.
Επειδή όμως οι περισσότεροι (ακόμα και στις ενορίες) δεν στιχολογούν το ψαλτήριο (σχεδόν ποτέ!) για λόγους συντόμευσης των ακολουθιών καλό θα είναι να το μελετάμε μόνοι μας ή να διαβάζουμε ένα κάθισμα ή έστω λίγους ψαλμούς (έστω έναν αν δεν προλαβαίνουμε). Έχουμε πολλά να διδαχτούμε.
Με αφορμή τα σημερινά αναγνώσματα του ψαλτηρίου σταχυολογώ κάποιους στίχους από τον ψαλμό 26:
ΚΥΡΙΟΣ φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου· τίνα φοβηθήσομαι; Κύριος ὑπερασπιστὴς τῆς ζωῆς μου· ἀπὸ τίνος δειλιάσω; 2 ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ᾿ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου, οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου, αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν...
Σχόλιο: Προσυπογράφουμε τη θέση του π. Αρσενίου. Και θα τολμήσω να προσθέσω ότι αυτή η πρόταση απευθύνεται όχι μόνο προς τους κατά φαντασία "εξουσιαστές", αλλά και προς τους Ιεράρχες και ιερείς. Όπως όλοι μας βλέπουμε τώρα που είναι κλειστές οι εκκλησίες ο Θεός επιτρέπει να κολλήσουν ολοένα και περισσότεροι Ιεράρχες και ιερείς. Αν δεν λάβετε το μήνυμα με το καλό, θα το λάβετε με το κακό... Και δεν έχουμε καν αισθανθεί ακόμα την οργή του Κυρίου... Στα γόνατα λοιπόν όλοι μας... προτού την αισθανθούμε...
Η φενάκη του Πολυτεχνείου
Σε μια εποχή που η χώρα μας διέρχεται μια πολύπλευρη καταλυτική
κρίση, οι θεσμοί υπονομεύονται, οι αξίες διαβρώνονται, οι αρετές μυκτηρίζονται,
οι συνειδήσεις δοκιμάζονται και οι Έλληνες πολίτες διασύρονται και εμπαίζονται,
τα πολιτικά ερείπια της ελλαδικής βουλής γιόρτασαν τον μύθο του πολυτεχνείου.
Πολυτεχνείο: Το απόλυτο εργαλείο της ιδεολογικής ισοπέδωσης της πατριωτικής παράταξης και της ιδεολογικής επικράτησης της διεθνιστικής κομμουνιστικής αριστεράς.
