Η ενδυμασία, το πώς ντυνόμαστε, δεν μπορεί να νοηθεί ανεξάρτητα από τον λόγο και τις εντολές του Θεού. Καθετί στην ζωή του Χριστιανού σχετίζεται με το θέλημα του Θεού, γι’ αυτό και πρέπει να μελετάμε αδιάκοπα την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας, ώστε να μαθαίνουμε την αλήθεια και να μην ενεργούμε με βάση το τί νομίζουν ο κόσμος και η κοινωνία, αλλά με βάση την διδασκαλία του Χριστού.
Δικαιοσύνη Β΄ (Διαχρονικές εντολές)
Οι Δέκα Εντολές του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη είναι σε κάποιο βαθμό (ικανοποιητικό ή μη) γνωστές στον ευρύτερο χριστιανικό κόσμο. Αυτό που είναι πολύ λιγότερο γνωστό είναι ότι ο Θεός, με τον μωσαϊκό Νόμο, έδωσε στους ανθρώπους εκατοντάδες εντολές, με το εξής δεδομένο: ορισμένες εντολές ήταν προσωρινές, για τους Εβραίους της προ Χριστού εποχής, ενώ άλλες ήταν αιώνιες και διαχρονικές.
Η έννοια της δικαιοσύνης
απασχολεί κάθε άνθρωπο σε κάθε εποχή. Με έναν απλό τρόπο θα μπορούσαμε να
ορίσουμε ότι δικαιοσύνη είναι να λαμβάνει κάθε άνθρωπος αυτό που του αξίζει.
Ασφαλώς δεν θα ασχοληθούμε εδώ με την ανθρώπινη δικαιοσύνη, κάτι που είναι έργο
των νομικών σχολών, αλλά με την δικαιοσύνη του Θεού.
Στο θέμα της δικαιοσύνης του Θεού δεν θα αναφερθούμε θεωρητικά, δηλαδή πώς αποδεικνύεται ότι ο Θεός είναι δίκαιος ή γιατί βασανίζεται ο δίκαιος άνθρωπος και προοδεύει ο άδικος. «Δίκαιος εἶ, Κύριε, ὅτι ἀπολογήσομαι πρὸς σέ, πλὴν κρίματα λαλήσω πρὸς σέ· τί ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐοδοῦται, εὐθήνησαν πάντες οἱ ἀθετοῦντες ἀθετήματα;» (Ιερ. 12,1).
