Γεώργιος Παύλος
Καθηγητής Φυσικής και Φιλοσοφίας, ΔΠΘ
Σεβαστοί και άγιοι
επίσκοποι, πατέρες και μητέρες,
Αυτή η επιστολή προς εσάς, εκφράζει τον πόνο της
καρδιάς μας για τον λαό μας, την πίστη του, τον πολιτισμό του και την ιστορία
του.
Όλα όσα ακολουθούν, γράφονται υπό την έννοια
πρώτον, ότι στην εκκλησιαστική και πνευματική ζωή είναι απαράβατος κανών πως
δεν δύναται και δεν επιτρέπεται να αποδώσεις ευθύνη για οιοδήποτε κακό στους
άλλους και σε ουδέν, αλλά παρά μόνον εις τον εαυτό σου. Δηλαδή για όλο το κακό
του κόσμου ευθύνεσαι πρωτίστως εσύ ο ίδιος. Διότι όσο περισσότερο διεισδύεις
στην πνευματική σφαίρα της αλήθειας, τόσο περισσότερο καθίστασαι επιεικής προς
τους άλλους και αυστηρός με τον εαυτό σου. Δεύτερον, πως εάν πρόκειται να
υπάρξει οιαδήποτε αναγέννηση, πνευματική, εκπαιδευτική, πολιτική, πολιτιστική,
οικονομική, στην παρούσα και υπό κρίση ελληνική κοινωνία, αυτό θα συμβεί εάν
και μόνο αν επαναλειτουργήσει στην Ελλάδα ο εκκλησιαστικός κόσμος από τα
υψηλότερα επίπεδα της εκκλησιαστικής ιεραρχίας έως τα χαμηλότερα επίπεδα των
απλών λαϊκών χριστιανών, σύμφωνα με το πνευματικό αξίωμα ενός εκάστου. Δηλαδή,
εάν υπάρξει καθολική και κυριολεκτική μετάνοια όλων.