Αντί δικού μας κειμένου δημοσιεύουμε κείμενο που μας έστειλε αναγνώστης μας και το έθεσε στη διάθεσή μας (για δημοσίευση) με την προϋπόθεση να μην αναγραφεί το όνομά του. Σε γενικές γραμμές συμφωνούμε και το θέτουμε προς προβληματισμό των αναγνωστών μας και όχι μόνο:
"Αδερφοί μου εν Χριστώ,
τα τελευταία χρόνια βιώνω στο ευρύτερο περιβάλλον μου, είτε αυτό είναι οικογενειακό, είτε φιλικό, είτε επαγγελματικό, έναν απόλυτο παραλογισμό, μία τεράστια αποστασία από τον Θεό, μία βίαιη σύγκρουση με τη λογική και τις ηθικές αξίες. Ο κόσμος δίπλα μας, αλλά και μέσα μας, καταρρέει. Εχθρός μας βασικός ο ίδιος μας ο Εαυτός και φυσικά -επειδή εμείς οι ίδιοι του ανοίγουμε τις πύλες- ο Αιώνιος Αντίδικος με τα όργανά του. Η αμαρτία πληθαίνει σε βαθμό απελπιστικό. Και τί δε βλέπω γύρω μου: φόνους π.χ. εκτρώσεις, πορνεία, μοιχεία, σαρκικά πάθη κάθε λογής συμπεριλαμβανομένης της κοιλίας, ειδωλολατρεία (ήτοι λατρεία του χρήματος, λατρεία του καρναβάλου κτλ.), πλήρη αδιαφορία για το συνάνθρωπο, ακόμα χειρότερα φθόνο και μίσος άλλες φορές για το συνάδελφο, το φίλο κ.α., κατάκριση του πλησίον, υποκρισία, εγωισμό, αλαζονεία, αργολογία (ας σκεφτούμε απλά πόσες φορές συζητάμε ανούσια πράγματα με φίλους κ.α.), πνευματική τεμπελιά και έλλειψη διάθεσης να εξελιχθούμε πνευματικά, βλασφημία, άρνηση του Θεού, πλάνη κ.ο.κ. Ο κατάλογος θα μπορούσε να γίνει πολύ μακρύς δυστυχώς, αλλά έγινε νομίζω σαφές τί ακριβώς εννοώ.
