Ετικέτες

19.4.19

Ανάσταση του Λαζάρου


ακολουθία όρθρου και θεία λειτουργία ΕΔΩ και ΕΔΩ

Αυτό το Σάββατο 20/4/2019 τιμάμε την υπό του Χριστού Ανάσταση του φίλου Του Λαζάρου.

Ο Λάζαρος ήταν φίλος του Χριστού και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία τον φιλοξένησαν πολλές φορές (Λουκ.ι΄, 38-40, Ιωαν.ιβ΄, 1-3) στη Βηθανία κοντά στα Ιεροσόλυμα. Λίγες μέρες πρό του πάθους του Κυρίου ασθένησε ο Λάζαρος και οι αδελφές του ενημέρωσαν σχετικά τον Ιησού που τότε ήταν στη Γαλιλαία να τον επισκεφθεί. Ο Κύριος όμως επίτηδες καθυστέρησε μέχρι που πέθανε ο Λάζαρος, οπότε είπε στους μαθητές του πάμε τώρα να τον ξυπνήσω. Όταν έφθασε στη Βηθανία παρηγόρησε τις αδελφές του Λάζαρου που ήταν πεθαμένος τέσσερις μέρες και ζήτησε να δει το τάφο του.

Ομολόγησαν Τον Χριστό, όταν είδαν τὸν Ἅγιο Γεώργιο νὰ μένει ἄθικτος ἐπάνω στὸ βασανιστικὸ ὄργανο τοῦ τροχοῦ...(Από το Αγιολόγιο της ημέρας.-)



η εικόνα του π.Σταματίου Σκλήρη stamatis-skliris.gr


(αμφ: Άγιε Γεώργιε, πόσο δύσκολο σου είναι να "αναστήσεις" μερικούς ακόμα Έλληνες;)
  

Όσιος Θεόδωρος ο Τριχινάς

20 Απριλίου

Η ΓΕΦΥΡΑ (Χριστιανική ταινία μικρού μήκους )


Μια χριστιανική ταινία με τραγικό ήρωα έναν πατέρα. Μια μηχανική βλάβη και ξαφνικά ένα τρομερό δίλλημμα. Ποιον να σώσει; Τον μονάκριβο γιο του ή τους ανθρώπους που οι ζωές τους βρίσκονται στα χέρια του;

Ένα χριστιανικό βίντεο που δείχνει με παραβολικό τρόπο, πώς ο Θεός θυσίασε τον μονάκριβο Υιό Του, για να μην χαθεί κανείς από εμάς, αλλά να έχουμε ζωή αιώνια.

"Άσ΄τον! Είναι δικός μου..." (Καταπληκτική περίπτωση! Αποκαλυπτική συνέντευξη...)

Αποτέλεσμα εικόνας για Άσ΄τον! Είναι δικός μου... (Καταπληκτική περίπτωση! Αποκαλυπτική συνέντευξη...)

~ Αν δεν έχεις χρόνο να ακούσεις και τα 37΄, πήγαινε κατευθείαν στο 10΄...


Και δες τι του "ψιθύρισε" ο Θεός...


Απλά συγκλονιστικό!

Με μόλις 18 χρόνια καθυστέρηση, το άγαλμά του Αλεξάνδρου στην Αθήνα…



Τοποθετήθηκε στη συμβολή των Λεωφόρων Αμαλίας και Όλγας, στην Αθήνα, το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που φιλοτέχνησε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες γλύπτες, ο Γιάννης Παππάς ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 2005 χωρίς να δει τελικά το έργο του τοποθετημένο, αν και είχε περιέλθει στην κυριότητα του δήμου από το 2001.