[τελευταία ενημέρωση: 23/4/21, 00:10]
[τελευταία ενημέρωση: 23/4/21, 00:10]

Σωτηρόπουλος 1996 – Η Ελλάδα θα φάει ένα ράπισμα.
Ολόκληρο το βίντεο

Από τα Φάρασα της Καππαδοκίας μέχρι την Αθήνα, την Κόνιτσα αλλά και άλλα μέρη τα οποία σχετίζονται με την ζωή του Αγίου, το ταξίδι θα είναι μεγάλο και ιδιαίτερα συγκινητικό.
Το σενάριο είναι του Γιώργου Τσιάκκα, η σκηνοθεσία του Στάμου Τσάμη, η παραγωγή του Ινστιτούτου Άγιος Μάξιμος ο Γραικός και η εκτέλεση παραγωγής της Green Olive.

Ἐδῶ καί περισσότερες ἀπό δυό δεκαετίες ἀναβίωσε στό δύσμοιρο τόπο μας μία νέα μορφή ἀντιχριστιανικῆς πολεμικῆς δίνης. Ἀκούει στό ὄνομα «ἀρχαιολατρία» καί ἔχει ὅλα τά χαρακτηριστικά γνωρίσματα παλαιοτέρων ἀντιχριστιανικῶν πρακτικῶν. Τό σύγχρονο «ἀρχαιολατρικό» κίνημα συνεχίζει μέ τήν ἴδια ἤ καί σφοδρότερη ὁρμή τόν πόλεμο κατά τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἔκανε στό παρελθόν, χωρίς ἀποτέλεσμα, ὁ ἀθεϊστικός ὀρθολογισμός, ὁ μαρξισμός, ὁ μηδενισμός καί γενικά ἡ ὑλιστική ἰδεολογία.


Γιὰ τὴν Μαντώ Μαυρογένους τὶς περισσότερες πληροφορίας τὶς ἔχουμε ἀπὸ ξένους καὶ λίγες ἀπὸ Ἕλληνες, μεταξὺ αὐτῶν ὁ Κασομούλης. Διακρίθηκε ὅσο λίγες ἀπὸ τὶς γυναῖκες ποὺ ἔλαβαν ἐνεργὸ καὶ ἔνοπλο δρᾶσι στὸν Ἀγώνα.
Τὸ βαπτιστικὸ της ὄνομά ἦταν Μαγδαληνή, γεννημένη στὴν Τεργέστη, ἀπὸ οἰκογένεια φαναριώτικη μὲ ἀσχολία τὸ ἐμπόριο. Ἔλαβε καλὴ μόρφωσι, καὶ ὁ γάλλος συγγραφέας Μαξὶμ Ρεμπὸ σημειώνει ὅτι

Η Εκκλησία του Θεού δεν έχει μείνει χωρίς ποιμένα, μολονότι την έχουν κατατοξεύσει· και «πύλαι άδου» δεν έχουν καταφέρει να την καθυποτάξουν· ούτε ανέχεται να κάμνει κάτι και να λέγει αντίθετα προς τους καθιερωμένους («κειμένους») όρους και νόμους. Όμως πολλοί ποιμένες ποικιλοτρόπως έγιναν άφρονες. Διότι και συνόδους εσυγκρότησαν μεγάλες και πολυπληθείς, και θεώρησαν τους εαυτούς τους ότι είναι Εκκλησία Θεού, και φρόντισαν να φαίνονται ότι υπερασπίζονται τους «κανόνες», στην πράξη όμως εστρέφονταν εναντίον των κανόνων. Λοιπόν, Σύνοδοι δεν είναι όταν μαζεύονται απλώς ιεράρχες και ιερείς, έστω και αν είναι πολλοί.
Διότι είναι καλύτερο, λέγει ο λόγος του Θεού, να είναι ένας που κάνει το θέλημα του Κυρίου, παρά μυριάδες που το παραβαίνουν.

Μία από τις συγκλονιστικότερες σελίδες της βυζαντινής ιστορίας είναι η συνδυασμένη επίθεση των Αβάρων και των Περσών εναντίον της Κωνσταντινούπολης τον Αύγουστο του 626 κι ενώ ο αυτοκράτορας Ηράκλειος είχε εκστρατεύσει στη Μικρά Ασία εναντίον των Περσών. Οι Βυζαντινοί επικράτησαν και απέδωσαν τη νίκη τους στην Παναγία, στην οποία αφιέρωσαν τον «Ακάθιστο Ύμνο».
Όταν ο Ηράκλειος ανέλαβε την εξουσία στο Βυζάντιο (610), η αυτοκρατορία βρισκόταν σχεδόν υπό κατάρρευση, από την άφρονα διακυβέρνηση του στρατηγού Φωκά. Οι Σλάβοι άρχισαν να γίνονται και πάλι απειλητικοί, όπως και οι Άβαροι, νομαδικός λαός μογγολικής καταγωγής, που είχε εγκατασταθεί στις ουγγρικές πεδιάδες.

Τα δεινά χρόνια πλησιάζουν. Όταν δούμε πολέμους και σεισμούς και διάφορα γεγονότα, εγγύς το τέλος. Περιμένουμε πολλά να μας συμβούν σύμφωνα με τις προφητείες των αγίων, εις τους εσχάτους χρόνους θα συμβούν μεγάλα γεγονότα. Και ο λόγος του Θεού και των αγίων είναι αλήθεια.
Η λέξη «ψυχαγωγία», σύμφωνα με μια νόστιμη παρετυμολογική ερμηνεία, παράγεται από τις λέξεις «ψύχος» και «αγωγός». Σωλήνας, δηλαδή, από τον οποίο διέρχεται, ψύχος, δροσιά. Διηγούνται ότι στην αρχαία Αθήνα, οι δούλοι, τα «δορυάλωτα ανδράποδα», οι αιχμάλωτοι πολέμου, όπως περιφρονητικώς τους ονόμαζαν, καταδικάζονταν διά βίου στα λατομεία και στην εξόρυξη μετάλλων. Η μεταχείριση ήταν απάνθρωπη, ισοδυναμούσε με καταδίκη σε αργό θάνατο. Δούλευαν-κυριολεκτεί η λέξη-στα βάθη της γης, εν μέσω πνιγηρής, μολυσμένης ατμόσφαιρας. Η μόνη τους παρηγορία και αναψυχή ήταν οι ανάσες καθαρού, ψυχρού αέρα, που μετέφεραν σωλήνες, αγωγοί, οι οποίοι έφταναν ως την επιφάνεια. Αυτοί οι «ψυχο-αγωγοί» ήταν η μόνη τους ευχαρίστηση. Από δω, κατά την, επαναλαμβάνω, παρετυμολογία, προήλθε η λέξη «ψυχαγωγία».
[Την ευχή του π.Χριστοδούλου, Ηγουμένου της Ι.Μ. του αγ. Συμεών του Νέου Θεολόγου στον Κάλαμο, να έχουμε!
Η σανσκριτική λέξη γιόγκα άρχισε να γίνεται γνωστή στον Δυτικό κόσμο από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ο Ινδός Σουάμι Βιβεκανάντα τη μετέφερε στην Αμερική. Σήμερα όλοι έχουν συνδέσει τις ινδουιστικές αυτές πρακτικές με τη γυμναστική και τη χαλάρωση. Τα κέντρα γιόγκα ξεφυτρώνουν παντού σαν μανιτάρια.