Ο τόπος μας είναι κλειστός, όλο βουνά
που έχουν σκεπή το χαμηλό ουρανό μέρα και νύχτα.
![nero1](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_uh_eIQ_EUqNgMYv6gcVnPRK0OuMUgAHsBk0XJvlKL0aVmfbiO7HQ8u6foViriMBuKJA8nrU4Z-oU4WHDyRD7DZ4JC-YKXGDsbtlww5qIzn_sQnKbAtCV0bvX0oni75RP4=s0-d)
Δεν έχουμε ποτάμια, δεν έχουμε πηγάδια, δεν έχουμε πηγές.
![nero2](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_sTRGuMshJZLU8KvWGIxvjxPuDBqYnILXKR_8Uv9d65K7VY6CSITo-Baad1mZjxiF4ysLBh3d6z8yRPrg2z95XeP2rRIThBcA2F042ekRdy34he8SpV5myte81zEUzeCxbb=s0-d)
μονάχα λίγες στέρνες,άδειες κι αυτές, που ηχούν και που τις προσκυνούμε.
![nero4](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_uPKGJCe68QZ9sLdsmT8VMlgtn6ikupo2QDEZDzPIsi7ufqWYXNMiEbOUXhjsW-JwobQKXehcLhjObEBe0EbioM7BfjXpD1ITm3xtX-Qqm0bMH5F-Udr3TObZ_qB6bMfPbA=s0-d)
Ήχος στεκάμενος, κούφιος, ίδιος με τη μοναξιά μας
ίδιος με την αγάπη μας, ίδιος με τα σώματά μας.
![nero5](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_s6hEgkGMRWEhe_nfFD_QiOcBjyrctwjP1npDhKwGmF0Kwa4QAprXbc_hSSI3H0TxETg9UeymDRFw-ZmRtGjvcWTpJKeSRf25Vrn2wdGLts5ufnoRtCTR2fBNX3PgZBPtp9=s0-d)
Μας φαίνεται παράξενο που κάποτε μπορέσαμε να χτίσουμε
τα σπίτια,τα καλύβια και τις στάνες μας.
![nero6](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_vCF9eEAkrFyZR-V5xvAP7HSc0YOR_kOSeemUwkNYEGGpToUL8QI8VlJjLD0j2byTvAMl7fNWBVlQcdfYIMmxTNtSP4yTY_01TC_vnLUMqp_zFFyRyw8RHyCjcsXkXDWZ51=s0-d)
Κι οι γάμοι μας, τα δροσερά στεφάνια και τα δάχτυλα
γίνουνται αινίγματα ανεξήγητα για την ψυχή μας.
![nero7](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_sG_cBmUGYTujcyHIlbo-ZKtrYBjF9VPosynlTrkt35GSE1b7QA-f2wj1HSwSTULd5pyh07VtaliOdi5dWWx6cp2YYV8jSPPSiMJZ3ZT9rTYOXVKUbOWbb08Ul9wZeiD8Zg=s0-d)
Πώς γεννήθηκαν, πώς δυναμώσανε τα παιδιά μας;
Ο τόπος μας είναι κλειστός.Τον κλείνουν
οι δυο μαύρες Συμπληγάδες.
Στα λιμάνια
την Κυριακή σαν κατεβούμε ν’ ανασάνουμε
βλέπουμε να φωτίζουνται στο ηλιόγερμα
![nero10](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_sAN1lmBEbyksG6dXj2GK1NOWd0uOElyuc9Vj9cyNBHjYX2kBQhisO4rTqZidArZz_oZPT5YT-H-jkxJ8mjSFF9VbWU1vr3AsN-xnHX6eRz6OVWdOCRKsS-pfKtcqKLFuVt=s0-d)
σπασμένα ξύλα από ταξίδια που δεν τέλειωσαν
σώματα που δεν ξέρουν πια πώς ν’ αγαπήσουν.
Κείμενο:Γ.Σεφέρης
( συλλογή φωτογραφιών: Κ.Λ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στη συγκεκριμένη ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.
Παρακαλούμε να χρησιμοποιείτε ελληνικούς χαρακτήρες.