Ετικέτες

6.7.17

Δεν υπάρχει λόγος ταραχής

Σχετική εικόνα
Γράφει Φώτης Μιχαήλ, ατρός

Γιατρέ μου, λέει μέ κδηλη νησυχία γρυπνη μάνα. Τό παιδί μου πό χτές τό βράδυ κοιλοπονάει συνέχεια.

Μή φοβστε, παντάει μέ σιγουριά γιατρός. λα θά πνε καλά. Τί σόϊ καθηγητής εμαι γώ. γώ εμαι πρτος καί λάθητος γιατρός σέ λόκληρη τήν οκουμένη. Ο διαγνώσεις μου δέν μπορον νά μφισβητηθον πό κανέναν. ρεμστε. Δέν πάρχει λόγος ταραχς.
Μετά πό λίγες ρες πανέρχεται μάνα συνοδεύοντας τό δωδεκάχρονο παιδί της. Γιατρέ μου, τό παιδί κανε τώρα καί μετό. κοιλόπονος δέν σταματάει. Τί χει τό παιδί μου;
λάθητος γιατρός ξετάζει πό θρόνου πηρμένου τό παιδί καί παντάει: Μή ταράζεσθε. Μιά πλ γαστρεντερίτιδα εναι λο κι λο. Μέ λίγο πιλαφάκι, μέ κανέναν φιδέ καί μέ μιά θερμοφόρα στήν κοιλιά, λα θά πνε μιά χαρά. Δέν πάρχει λόγος ταραχς.
Το πόγευμα τς διας μέρα νά ‘σου ξανά μάνα μέ τό παιδί της στό ατρεο τό μεγάλο. Γιατρέ μου, τό παιδάκι μου κανε καί πυρετό. κοιλόπονος χειροτέρεψε, χει συνέχεια ναγολα, κάνει μετούς καί δέν ασθάνεται καθόλου καλά. Λέει, τι πιάστηκε καί τό ποδαράκι του τό δεξί. Φαίνεται, πώς τά πράγματα δέν εναι τσι πως μς τά περιγράφετε. Τό παιδί εναι λοφάνερο τι κινδυνεύει.
γιατρός γίνεται ξω φρενν. Πο βρέθηκε νθρωπος νά μφισβητήσει τήν διάγνωσή του καί τίς θεραπευτικές του δηγίες;
Πρός πιβεβαίωση, λοιπόν, τς λάθητης ποψής του, ποφασίζει καί συγκαλε συμβούλιο ατρικό. Καλονται καί συγκεντρώνονται ο γνωστότεροι γιατροί τς πόλης, ο πιό φημισμένοι καί ο πιό εδικοί. ξετάζουν τό παιδί μέ πολλή προσοχή. Δέν δυσκολεύονται νά βάλουν διάγνωση. Οτε μυαλό τούς λείπεται οτε καί πιστημοσύνη.
Λένε μέ να στόμα: κατάσταση εναι πολύ βαριά. Τό παιδί πάσχει πό ξεα περιτονίτιδα λόγ παραμελημένης σκωληκοειδίτιδος. άν δέν μπε τώρα μέσως στό χειρουργεο, κινδυνεύει νά χάσει τήν ζωή του. Χωρίς πέμβαση, δέν θά ντέξει. Θά πεθάνει. Θά πρέπει πωσδήποτε νά νημερώσουμε τούς γονες του.
Τί νά πον, μως, στούς γονες; Πς νά περιφρονήσουν τόν πρτο καί λάθητο γιατρό; Πς νά μφισβητήσουν τήν διάγνωσή του καί τήν θεραπεία πού δωσε; Δέν εναι καί τόσο εκολο νά τά βάλουν μαζί του. σε, πού μπορε, ς λάθητος καθηγητής, νά τούς πάει κατευθεαν στό πειθαρχικό καί μέ τήν κατηγορία τς νεπαρκος πιστημονικς κατάρτισης, νά τούς πάρει καί τίς δειες σκήσεως παγγέλματος. Καιρός γιά τέτοια εναι τώρα;
Τούς λουσε κρύος δρτας. Μπρός γκρεμός καί πίσω ρέμα. Τί νά κάνουν, λοιπόν; Νά βγάλουν ψεύτη τόν πρτο καί λάθητο καθηγητή νά συμφωνήσουν σέ λα μαζί του; Μέ λλα λόγια, νά χειρουργήσουν καί νά σώσουν τόν μικρό τους σθενή νά τόν στείλουν στόν λλο κόσμο μέ τήν ψευτοδιάγνωση μις δθεν πλς γαστρεντερίτιδας, βάζοντας μάλιστα καί τήν δική τους πογραφή;
Ο γονες το τοιμοθάνατου μικρο σθενος περιμένουν μέ γωνία τήν πόφασή τους. χουν καταφθάσει καί ο φίλοι τς οκογένειας. Κάποιοι πό ατούς σηκώνουν μέ ργή καί γανάκτηση τά χέρια τους δείχνοντας πρός τόν λάθητο γιατρό καί πρός τούς δειλούς καί ναποφάσιστους συνεργάτες του.
Σέ λίγο πόφαση βγαίνει. Παραδίδεται γραπτς:
‘’Καλοί μας γονες το μικρο Γιωργάκη, σς διαβεβαιώνουμε πευθύνως, μες ο μεγαλογιατροί τς πόλης, τι τά πάντα βαίνουν καλς. Δν πάρχει κανένας λόγος ταραχς. σοι σς λένε, τι τό παιδί σας κινδυνεύει, νά μήν τούς πιστεύετε. Σς λένε ψέματα.
Ποιός σς ξεσήκωσε καί σς ρισε κριτές τν διαγνώσεων καί τν θεραπειν το πασίγνωστου καθηγητ μας; Ποιός σς δωσε τό δικαίωμα νά μφισβητήσετε τίς πολυχρόνιες σπουδές του, τά πτυχία καί τίς διακρίσεις, πού χει λάβει πό τίς μεγαλύτερες ατρικές σχολές τς Ερώπης καί τς μερικς; Ο διαγνώσεις το κ. καθηγητή παραμένουν πάντοτε στλος καί δραίωμα τς ατρικς πιστήμης. άν ς άνθρωποι παρεκκλίνομεν στήν ατρική μας τέχνη, τότε σοφία, αθεντία καί τό λάθητον το κ. καθηγητ μς παναφέρουν ες τόν ρθόν δρόμον. Δι’ ατό, κάθε φόβος εναι περιττός, ς φανέρωσις λιγοπιστίας πρός τό πρόσωπον το πρώτου τν καθηγητν, φ’ σον ερισκόμεθα ντός το διωτικο του ατρείου.
Γιά τήν γεία το παιδιο σας νά μείνετε συχοι. Δέν πάρχει λόγος ταραχς, φ’ σον ερίσκεται μεθ’ μν πρτος καί λάθητος καθηγητής μας’’.
Τήν πόφαση τήν διαβάζουν ο γονες καί κατεβάζουν τά κεφάλια τους μέ θλίψη καί πογοήτευση. Τήν διαβάζουν καί ο φίλοι τους, πού τρεξαν πό γάπη καί νδιαφέρον γιά τόν μικρό σθενή. Ο καρδιές τους πλημμυρίζουν πό πίκρα καί πόνο.
Γονες καί φίλοι, μως, δέν μένουν πλά καί μόνον στήν δύνη καί τήν πογοήτευση. Τό νερο τς ψυχς τους τεντώνεται μέχρι τέρμα. Δέν εναι δά οτε φελες οτε μικρόνοες καί κατατόπιστοι.

1/7/2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ να γράφετε τα σχόλια σας με ελληνικούς χαρακτήρες.

Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στην εν λόγω ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.