Ετικέτες

18.4.20

Ὁ Ἅγιος Παφνούτιος ὁ Ἱερομάρτυρας ὁ Ἱεροσολυμήτης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ πεντακόσιοι τεσσαράκοντα ἕξι Μάρτυρες

19 Απριλίου

γιος ερομάρτυς Παφνούτιος ζησε κατ τος χρόνους το ατοκράτορος Διοκλητιανο (284 – 305 μ.Χ.). Πέρασε κατ’ ξοχν στν Αγυπτο τν εεργετικ κα πολύαθλη ζωή του. ταν ξεκίνησε διωγμς κατ τν Χριστιανν, παρχος ρριανς γνωρίζωντας π τς διαδόσεις γι τν πιρρο το Παφνουτίου πάνω στος χριστιανικος πληθυσμος σκεπτόταν πς μποροσε ν τν συλλάβει. Παφνούτιος συνήθιζε ν περν τν ζωή του σ ρημικος τόπους κα κάποια μέρα, κατ τν ρα τς νυχτερινς προσευχς του, γγελος Κυρίου το φανέρωσε τι κηρύχθηκε διωγμς κατ τν Χριστιανν κα τι τν καταζητε παρχος. Κλήθηκε μόνος του ν προσέλθει νώπιον τν διωκτν, πειδ Θες τν πέλεξε ς ργανο γι ν ντροπιάσει τν ρριαν κα τ εδωλα.

Παφνούτιος πάκουσε κα κατευθύνθηκε πρς τς χθες το Νείλου. Μόλις φθασε, εδε τν ρριαν ν ποβιβάζεται π πολυτελς πλοο μ συνοδεία ρχόντων κα στρατιωτν. Κανες π ατος δν γνώριζε προσωπικ τν γιο Παφνούτιο. Ατς μως ναγνώρισε τν παρχο, ποος κπληκτος εδε τν σεβάσμιο γέροντα ν προχωρε πρς ατόν.

- Μ ζητς, το επε κα δν θέλησα ν σ ποβάλλω σ κόπο. Εμαι Παφνούτιος.

ρριανς τινάχθηκε. Τ νομα το Παφνουτίου κα αφνίδια φθόρμητη μφάνιση κα παράδοσή του φεραν στν παρχο σκοτισμ κα σύγχυση. Συνλθε μως γρήγορα κα μεταχειρίσθηκε γλσσα πρεπ κα σκληρ πρς τν γιο. Τν βρισε, γιατί κολουθοσε τν Χριστ κα διέγειρε τ πλήθη στν πίστη πρς Ατόν. Τν δια στιγμ πείλησε τν γιο τι θ τν τιμωρήσει δυσώπητα, ν δν προσκυνήσει τ εδωλα. Παφνούτιος πολογήθηκε σύντομα γι τν πίστη του κα δήλωσε τι δν πάρχει γι’ ατν νώτερη εχαρίστηση π τ ν βασανισθε κα ν χύσει τ αμα του πρ το Λυτρωτο του.

Μ διαταγ το πάρχου ο δήμιοι πέβαλαν τν Παφνούτιο σ βασανιστήρια. Το κατέξυσαν τς σάρκες τόσο πολύ, στε τ αματα πο ρρεαν πότισαν τ δαφος. Κα ταν τόσο βαθις ο πληγς πο εχαν νοίξει, στε φαίνονταν τ ντόσθια το Μάρτυρος. Τότε γιος Παφνούτιος πηύθυνε προσευχ πρς τν ησο Χριστ κα Τν κέτευσε ν μν τν φήσει ν πεθάνει, ν θελε κα ν τν κρινε χρήσιμο γι περισσότερους γνες στ φοβερ κείνη ποχή, κατ τν ποία ο ψυχς εχαν τόση νάγκη γι παρηγορι κα νίσχυση.

δέησή του εσακούσθηκε. Χάρη τς δόξας το Θεο κα το φωτισμο πολλν σκοτισμένων π τν πλάνη, Θεία Χάρη πιτέλεσε κπληκτικ πράγματα. Ο πληγς το γίου Παφνουτίου κλεισαν κείνη τ στιγμή. Ο δύο στρατιτες πο τν κατέξυσαν, ταν εδαν τ θαμα πεσαν στ πόδια το γίου κα μολόγησαν κα ο διοι τν Χριστό. Οτε περιορίσθηκαν μέχρι κε. φο σπευσαν πρς τν ρριανό, πέρριψαν τς στρατιωτικές τους ζνες κα δήλωσαν τι γιναν κα ο διοι Χριστιανοί. ρριανς ασθάνθηκε κπληξη κα ργή. ταν μως εδε τν πιμον κα τν δύο, τος ποκεφάλισε. νας νομαζόταν Διονύσιος κα λλος Καλλίμαχος κα νέβηκαν κα ο δύο στν οραν ς φωτεινο στέρες το νοητο στερεώματος.

Μετ τ γεγονς ατ Παφνούτιος φυλακίσθηκε. Μέσα στν φυλακ πρχαν, μεταξ τν λλων κα σαράντα πρόκριτοι, πο ταν γκλειστοι κε, γιατί καθυστεροσαν τος φόρους πρς τ δημόσιο. Ο νδρες ατο κινήθηκαν π θαυμασμό, ταν γι δύο συνεχόμενες νύχτες βλεπαν σ κάποιο σκοτειν μέρος, κε που προσευχόταν γιος Παφνούτιος, κάποια ξαίσια κα περφυσικ λάμψη. Ποις ραγε ταν νδρας ατός; Παφνούτιος πωφελήθηκε π τν περιέργειά τους, γι ν τος λκύσει στ χριστιανικ πίστη. Πίστεψαν δ λοι κα π τν ψυχ τους ταν τοιμοι κα γι βασανισμος κα γι θάνατο.

ρριανός, ταν πληροφορήθηκε τ γεγονς ατό, ξοργίσθηκε. κατάκτηση κείνη το Παφνουτίου σ τόσους διακεκριμένους νδρες τν καταθορύβησε κα το φάνηκε ς ασχος κα ττα χι μόνο τς εδωλολατρικς θρησκείας λλ κα δική του. Μάταια μως προσπάθησε μ τν πλέον περιποιητικ τρόπο ν ξευμενίσει τος προκρίτους, νομίζοντας τι στ διάβημα προέβησαν π ργ γι τ φυλάκισή τους. Κα ο σαράντα νέμειναν στν μολογία το Χριστο, προσπάθησαν μάλιστα ν λκύσουν πρς ατν κα τν ρριανό. λλ ατς εχε κλειστ τν ψυχή του γι τν σωτηρία κα τ φς. φο πέβαλε κάθε λπίδα, διέταξε ν θανατωθον ο νέοι κενοι Χριστιανοί. Τος φεραν λοιπν ξω π τν πόλη, ναψαν πυρκαγι μεγάλη κα επαν στος στρατιτες ν ρίξουν τος γίους νδρες σ ατήν. λλ ο γιοι Μάρτυρες δν εχαν τν νάγκη βίας. Μόνοι τους, καθς κρατοσε νας τ χέρι το λλου εσλθαν χαρούμενοι στς φλόγες ψάλλοντας κα τσι ξιώθηκαν μ ατν τν τρόπο το μαρτυρικο τέλους.

Θες θέλησε ν γίνουν πραγματικότητα κα λλες πολλς πιστροφς δι το γίου Παφνουτίου. Κα πως λλοτε ησος ξέφυγε νάμεσα π τος χθρούς Του, πο ζήτησαν ν Τν φονεύσουν, μ ατν τν τρόπο κα διος γινε φαντος π τ μάτια το ρριανο, το ποίου μανία γινε μεγαλύτερη.

Τ κατορθώματα το Παφνουτίου πρ το Χριστο ξακολούθησαν. παρουσία του φλεξε τ εσεβ στήθη το Εστοργίου κα τς ρμιόνης, πο ταν πλούσιο ντρόγυνο, ν στ χνη τους κολούθησε κα κόρη τους Στεφανώ, μόλις δεκαοκτ χρονν στν λικία. πίστη κόχλαζε τώρα θερμότερα στ στήθη τους. Γεμάτοι π φιλαδελφία διαμοίραζαν τ πλούτη τους περιθάλποντας τος διωκόμενους Χριστιανούς, τ ρφαν κα τς χρες τν Μαρτύρων. Προχωρώντας δ κα κόμα περισσότερο μετέβαιναν κα στος τόπους τν Μαρτυρίων γι νθάρρυνση τν νακρινόμενων κα βασανιζόμενων πιστν.

ταν ρριανς πληροφορήθηκε τ διαγωγ ατς τς χριστιανικς οκογένειας παρέδωσε κα τος τρες στ θάνατο. κενοι τν δέχθηκαν μ τν πλέον θαυμαστ γενναιότητα.

Τ πιτεύγματα το γίου Παφνουτίου αξήθηκαν. Δέκα ξι νεαροί, σχεδν παιδι κόμη, τν ποίων ο πατέρες ταν π τος σαράντα κείνους νδρες πο τελειώθηκαν στς φλόγες τς φωτις, πίστεψαν κα ο διοι κα μολόγησαν μ παρρησία τν πίστη τους. ρριανς προσπάθησε ν τος μεταπείσει πιδεικνύοντας πρς ατος κα τν διαταγ το βασιλέως, στν ποία διαγράφονταν ο δηγίες το διωγμο. διαίτερα ζήτησε παρχος ν σώσει π τν καταδίκη τν μικρότερο π τος νεαρος κείνους, να πολ μικρ παιδί, δεκατριν κόμη χρόνων. λλ στν καρδι το μικρο πρχε ριμη ποφασιστικότητα κα φλογερ φοσίωση πρς τν Χριστό. Ζήτησε ν δε τν βασιλικ διαταγή. Κα ταν ρριανς τν παρέδωσε στ χέρια του, κενος πρε τν πλέον τολμηρ πόφαση. Κοντ καιε κα κάπνιζε εδωλολατρικς βωμός. φο ρμησε λοιπόν, μικρός, ριξε στ φωτι τ ατοκρατορικ γγραφο φωνάζοντας: «νας εναι Θεός, Πατέρας το Κυρίου μας ησο Χριστο».

Τ θέαμα το γγράφου πο καιγόταν ξαγρίωσε τος παρευρισκόμενους ερες τν εδώλων. Κα διος ρριανός, παράφρων π ργ κα θέλοντας μεση κα παραδειγματικ κδίκηση, ριξε μ τ δια του τ χέρια στ φωτι τν ριψοκίνδυνο κενο νέο, πο παιρνε τν μπνευση π τν Θεό. Ο σάρκες του κατακαίγονταν, λλ ψη του παρουσίαζε τν δόξα κείνη πο εχε κα γιος Στέφανος, ταν πεφτε νεκρς π τος λιθοβολισμος τν ουδαίων. Ο πόλοιποι νέοι, γεμάτοι π νθουσιασμ π τ θαυμαστ κενο παράδειγμα το μικρότερου π ατούς, πευθυνόμενοι πρς κενον ν καιγόταν, τν παρακαλοσαν ν δεηθε πρς τν Θε γι ν ποδειχθον κα κενοι ξιοι μιμητές του κα ν ξιωθον τ στέφανο πο λαβαν κα ο πατέρες τους δεχόμενοι τ μαρτύριο.

νέος Μάρτυρας παρέδωσε τν για ψυχή του, φο σφράγισε τ πρόσωπό του μ τ σημεο το Σταυρο. Δν ργησαν ν τν κολουθήσουν στν μαρτυρικ δρόμο ο πόλοιποι φίλοι κα συμμαθητές του. ταν δεκαπέντε κα κανένας π ατος δν λιποψύχησε μέχρι τν τελευταία στιγμή. Κα ταν δηγονταν ξω π τν πόλη γι ν κτελεσθον, προσεύχονταν κα ψαλλαν.

γιος Παφνούτιος ξακολούθησε ν κηρύττει τ Εαγγέλιο το Χριστο. Κάποια μέρα, κοντ στς χθες το Νείλου, συνάντησε γδόντα λιες ν σχολονται μ τς βάρκες τους κα τ δίχτυά τους. Τος λίευσε κα ατούς. Πίστεψαν στν Χριστό, διαλαλοσαν τν πίστη τους κα τν πισφράγισαν κα ατο μ τν μαρτυρικ θάνατό τους.

Μετ π λίγο διάστημα γιος Παφνούτιος προσλθε μόνος του στν ρριανό. γρια χαρ το πάρχου πρξε περίγραπτη, ταν λαβε κα πάλι στ χέρια του τν πρωτεργάτη τς δικς του λύπης κα ντροπς. Διέταξε ν θανατωθε μ τ φρικτ βασανιστήριο το τροχο. λλ τ μέλη το γίου ταν κατακόβονταν, μέσως θεραπεύονταν κα θεωρούμενος ς πτμα κα σύντριμμα παρουσιάσθηκε τελικ γεμάτος ζωή.

ρριανς προσλθε μετ π κάποια ρα γι ν δε τ πτμα το γίου. λλ Παφνούτιος βρέθηκε ρθιος νώπιόν του κα το επε:«Μ γνωρίζεις, ρριανέ; λα ατ τ θαυμάσια σχετικ μ μένα τ πραγματοποιε Κύριός μου ησος Χριστός, γι ν λεγχθε σέβειά σου κα γι ν καταλάβεις τι πολεμώντας νάντια σ Ατόν, χτυπς στ κέντρο. Κα γι ν καταλάβεις πίσης τι λατρεύεις κουφ κα τυφλ εδωλα κατασκευασμένα π λη ναίσθητη».

ρριανς δν ξερε τί ν παντήσει στν πρώτη κείνη στιγμ τς καταπλήξεως κα το θαυμασμο. Μίλησε μως πραιπόζιτος Εσέβιος, πο ταν παρν κε. Δήλωσε τι κα ατός, πέναντι σ τόσο καταμάχητα θαύματα, ποκηρύσσει τν πλάνη τν εδώλων κα κηρύττει τν πίστη του στν Χριστό. Κα φο ποτάνθηκε στος τετρακόσιους στρατιτες πο παρευρίσκονταν κε, τος κάλεσε μ τν πλέον φλογερ τόνο ν κάνουν κα κενοι τ διο. Ο στρατιτες, παλλαγμένοι π τ σκολιότητα κα τ σκληρότητα τς καρδις τν νωτέρων λετουργν το εδωλολατρικο καθεσττος, ψυχς πλς κα εθεες καθς ταν κα γι’ ατ πιδεκτικς τς λήθειας κα το φωτός, κολούθησαν τ παράδειγμα το πραιπόζιτου. Μ φων μεγάλη, πο κάλυψε λη τ γύρω κταση, μολόγησαν τν ησο Χριστό.

Τ στεφάνι το μαρτυρίου στόλισε τ μέτωπα κα τν νέων ατν θλητν. Σ τέσσερις τεράστιες πυρακτωμένες καμίνους κα μέσα στς φλόγες πραιπόζιτος Εσέβιος κα ο τετρακόσιοι στρατιτες βρκαν νδοξο θάνατο πρ το Χριστο.

Γι μία κόμη φορ πραγματοποιήθηκε μέσ το γίου Παφνουτίου θαμα καν ν κερδίσει κα τν περισσότερο πιστη ψυχή, σ ποια τυχν εχε πομείνει χνος λογικς κα καθαρς καρδίας.

φο συνέλαβε ρριανς τν Παφνούτιο, τν ριξε στ νερ το ποταμο Νείλου μ μία μεγάλη πέτρα στ λαιμό. γιος Παφνούτιος φάνηκε ν ξαφανίζεται στ βάθη κα ρριανς ξακολούθησε τ ταξίδι του στ μεγαλοπρεπς πλοο του. λλ μετ π κάποια λεπτά, μπροστ στ πλοο το πάρχου, παρουσιάσθηκε γιος, λέγοντάς του π τ νερά: «ρριανέ, σ μν χρειάζεσαι πλοο κα νεμο γι ν πλέεις. γ μως οτε πλοο οτε νεμο χρειάζομαι, γιατί κυβερνήτης μου εναι ησος Χριστός, ποος κα τ φορ ατ μ λύτρωσε π τν θάνατο».

ρριανς καταλήφθηκε π φόβο, λλ πωρωμένη του ψυχ μεινε φώτιστη. Συνέλαβε τν γιο Παφνούτιο κα τν στειλε πρς τν ατοκράτορα Διοκλητιανό, μ σύντομη κθεση γι σα συνέβησαν σ σχέση μ τν Χριστιαν ατό. Διοκλητιανς προσπάθησε ν κατανικήσει διος τν πίστη το Παφνουτίου. λλ γρήγορα εδε τι πόπειρα δν μποροσε ν καρποφορήσει. Διέταξε λοιπν τν σταύρωση το γίου κα μ ατν τν τρόπο, φο τ θέλησε κα διος περισσότερο ατν τν φορά, μέγας κενος γιος λαβε μαρτυρικ τέλος κα τετρακόσιοι σαράντα ξι πιστο πο λθαν στν πίστη μέσ ατο κάτω π τν νθεη θησή του, λαβαν κα κενοι τ μαρτυρικ στέφανο.

κκλησία τιμ τν μνήμη τους κα στς 25 Σεπτεμβρίου.


πολυτίκιον
χος δ’. Ταχ προκατάλαβε.
Θυσίαν τν νθεον, πιστς προσφέρων Θε, ς θμα επρόσδεκτον, προσανηνέχθης ατ, θλήσεως νθραξιν· θεν ς ερέα, κα στερρν θλοφόρον, δειξέ σε Κτίστης, χαρισμάτων ταμεον· ξ ν κα μν παράσχου, ερομάρτυς Παφνούτιε.







Άλλοι Άγιοι που τιμώνται στις 19 Απριλίου

Την ίδια ημέρα τιμώνται πολλοί άλλοι Άγιοι στοιχεία της βιογραφίας των οποίων μπορείτε να βρείτε εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στη συγκεκριμένη ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.

Παρακαλούμε να χρησιμοποιείτε ελληνικούς χαρακτήρες.