γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου
Η αποκληθείσα πανδημία εκ της προσβολής μας από ιό,
που δεν είναι καν αυθύπαρκτος οργανισμός, αλλά επιβιώνει επί ξενιστού, έχει
επιφέρει μεγάλη αναστάτωση στις δυτικές τουλάχιστον κοινωνίες, καθώς η
πληροφόρηση για τις άλλες είναι πολύ καχεκτική, αφού αυτές βρίσκονται έξω από
τον κύκλο των ενδιαφερόντων του αλαζόνα κυριάρχου του πλανήτη. Στην ένταση της
αναστάτωσης ασφαλώς συνετέλεσαν οι κυβερνήσεις των δυτικών χωρών, οι οποίες
διαχειρίστηκαν με μεθοδικότητα την ψυχοσύνθεση ανθρώπων, οι οποίοι έχουν πάψει
να πιστεύουν στον Θεό και ως εκ τούτου έχουν απολέσει τη μεταφυσική ελπίδα. Ως
υποκατάστατο της απώλειας οι εξουσιαστές, δημαγωγοί στο έπακρο και αλαζόνες,
προσφέρουν σε αφθονία ενδοκοσμικές ελπίδες προς κατευνασμό των εκδηλούμενων
ανησυχιών για δύο κεφαλαιώδη ζητήματα, ίσως και τα μόνα, που ενδιαφέρουν τον
δυτικό άνθρωπο: Το της υγείας και το της οικονομίας. Και το μεν πρώτο το
αναθέτουν στους ιατρούς, το δε άλλο το διαχειρίζονται οι πολιτικοί. Αν
εξετάσουμε σε βάθος το θέμα, θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις οι
πολιτικοί γίνονται υποβολείς των επιστημόνων εν γένει.