Με αφορμή τις Άγιες αυτές μέρες, θυμόμαστε τον γίγαντα της Ορθόδοξης σκέψης Φώτη Κόντογλου και αναδημοσιεύουμε το “Αγιασμένες ημέρες” από το βιβλίο του “Η πατρίδα μου το Αϊβαλί”
Να ’μουν του στάβλου έν’ άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι, την ώρα π’ άνοιξε ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι! Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του, το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του. Να λάμψω από τη λάμψη του κι εγώ σαν διαμαντάκι κι από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι, να μοσχοβοληθώ κι εγώ από την ευωδία, που άναψε στα πόδια του των Μάγων η λατρεία.
Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων Σε προηγούμενο άρθρο μας, με θέμα «Υπάρχει λύση στη μάστιγα της εφηβικής επιθετικότητας;», είχαμε, μεταξύ άλλων, σημειώσει ότι οι προβληματικοί έφηβοι είναι, κυρίως, παραμελημένα παιδιά, απογοητευμένα, τραυματισμένα ή κακοποιημένα ψυχοσωματικά οι δε παραβατικές τους δράσεις δημιουργούν δύσκολες συνθήκες στο οικογενειακό, σχολικό και κοινωνικό περιβάλλον.
Ακόμη μια φορά μας αξιώνει ο Θεός να γιορτάσουμε το χαρμόσυνο γεγονός του ερχομού του Χριστού. Αυτή η περίοδος των γιορτών ακούγεται πως είναι η γιορτή των παιδιών. Κι όμως εγώ θα έλεγα πως
Με καθημερινή προσπάθεια και κοντά στην Εκκλησία, επιζητάμε μέσω του αγώνα μας, τη Χάρη του Κυρίου μας για να συνειδητοποιήσουμε καταρχήν και να αποβάλλουμε
Ψάξε μέσα σου από την παιδική σου ηλικία εάν υπάρχουν άνθρωποι που νιώθεις ότι σε έβλαψαν και συγχώρεσε τους από καρδίας. Συνάντησε έναν μεγάλο εχθρό μας που στερεί τη δική μας άφεση των Αμαρτιών και λέγεται ΜΝΗΣΙΚΑΚΊΑ!
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς Ο άνθρωπος είναι μεγάλος μόνον δια του Θεού και εν’ τω Θεώ· τούτο είναι η θεμελιώδης αρχή του θεανθρωπίνου πολιτισμού. Χωρίς τον Θεόν ο άνθρωπος δεν είναι παρά εβδομήκοντα κιλά αιμόφυρτου ύλης.
«Ουδείς εστιν ος αφήκεν οικίαν ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν εμού και ένεκεν του ευαγγελίου, εάν μη λάβη εκατονταπλασίονα νυν εν τω καιρώ τούτω οικίας και αδελφούς και αδελφάς και πατέρα και μητέρα και τέκνα και αγρούς μετά διωγμών, και εν τω αιώνι τω ερχομένω ζωήν αιώνιον» (Μάρκ. 10:29-30).