
Η καρδιά που δεν πιστεύει, είναι ανήσυχος, αγχώδης, αδημονούσαν. Η καρδιά που πιστεύει, είναι το αντίθετο: ειρηνική, χαρωπή, στερεά σαν το διαμάντι.




Η παρακάτω συγκλονιστική διήγηση από τον βίο του ενδόξου Αγίου Νικολάου του Πλανά, είναι του πρ. Διευθυντού Δημοτικής Εκπαιδεύσεως κ. Μανώλη Καπετανάκη:







Ο Δούρειος Ίππος, ως γνωστόν, ήταν μια επινόηση του πανέξυπνου Οδυσσέα, για να εισβάλουν οι Έλληνες στην Τροία και να λήξει ο 10ετής πόλεμος με επιτυχία. Αυτή η ευφυής επινόηση χρησιμοποιείται έκτοτε, με διάφορες τακτικές, για να επιβληθεί μια δύναμη σε μια άλλη.
Ο μέγιστος Αθηναίος ηγεμόνας Περικλής, το έτος 430 μ.Χ., διατράνωνε το εξής εκπληκτικό στον Επιτάφιο λόγο του προς τιμήν των πρώτων νεκρών του Πελοποννησιακού πολέμου: «Αυτοί γαρ οικούντες την χώραν μέχρι τούδε παρέδωσαν ελευθέραν δι' αρετήν. Ημείς δε επηυξήσαμεν τα πλείω αυτής και παρασκευάσαμεν αυτήν τοις πάσιν αυταρκεστάτην και ες πόλεμον και ες ειρήνην», δηλαδή: «Γιατί αυτοί (οι πεσόντες) κατοικώντας την χώρα αυτή, από γενεά σε γενεά μέχρι των ημερών μας, μας την παρέδωσαν ελεύθερη χάρις στην ανδρεία τους. Εμείς δε τους περισσότερους τομείς αυξήσαμε και την προετοιμάσαμε σε όλα, ώστε να είναι αυταρκέστατη και για πόλεμο και για ειρήνη».
Σεβαστοί Ιεράρχες της Ορθόδοξης Ελληνικής Εκκλησίας, απευθύνω ταπεινή έκκληση προς εσάς που είστε θεματοφύλακες της ορθόδοξης πίστης μας αλλά και των ιδανικών του Ελληνισμού.


