Ετικέτες

31.5.17

ΜΗ ΕΠΙΠΕΔΗ & ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΓΗ – ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΙΕΞΕΛΙΚΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΙΩΑΝΝΗ ΚΩΣΤΩΦ, ΦΥΣΙΚΟΥ


πό τό νέο αντιεξελικτικό βιβλίο
το ρχίμ. ωάννου Κωστωφ, Φυσικού
ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΕΤΩ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟ
τηλ. πικοινωνίας & παραγγελιών 2108220542



ΜΗ ΕΠΙΠΕΔΗ ΚΑΙ ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΓΗ

Πάρα πολλές φορές ο θεοι προσάπτουν στή Βίβλο τό τι γ εναι πίπεδη καί κίνητη. Ποτέ, μως, ατή δέν δίδαξε τέτοια νόητα πράγματα. ντιθέτως· χωρίς νά εναι εδικό πιστημονικό βιβλίο, περιλαμβάνει γιά τό θέμα ατό πραγματικά διαμαντάκια πού κπλήττουν τό νο κάθε καλοπροαίρετου.

ς πρός τήν πιπεδότητα
χουμε να θαυμάσιο χωρίο στή Βίβλο: «μέρα τ μέρ ρεύγεται ρμα (: διακηρύττει λόγο), καί νύξ νυκτί ναγγέλλει γνσιν»(Ψ 18, 3). Πο γκειται θαυμασμός; Στό τι ατό ποδηλώνει τή μή πιπεδότητα τς γς.
Πς τεκμηριώνεται ατό; ς ποθέσουμε τι γ εναι πίπεδη. Σέ μιά τέτοια περίπτωσι, ταν πάνω πιφάνειά της λούζεται στό λιακό φς, τότε φωτίζεται λη καί πάρχει μία μέρα παντο, ν λη κάτω πιφάνεια τς γς χει νύκτα. Στήν περίπτωσι ατή τό παραπάνω χωρίο τς Βίβλου δέν νταποκρίνεται στήν λήθεια: μέρα δ μιλ στή νύκτα καί χι σέ λλη μέρα, διότι ατήν συναντ.
ν θεωρήσουμε, μως, τή γ μή πίπεδη, τότε μέ τή φαινομένη περιστροφή το λίου, πλώνεται σιγά-σιγά μέρα στούς διάφορους τόπους καί ντίστοιχα νύκτα ντιδιαμετρικά. τσι π.χ. μέρα τν θηνν συναντ τή μέρα τς Ρώμης, κείνη τν Παρισίων κοκ.. Καί μπορε κάθε μία νά νακοινώνη στήν πομένη ,τι θέλει (τή σοφία το Θεο, ν προκειμέν). Τό διο συμβαίνει καί μέ τίς νύκτες. Εδατε ποκρυπτόμενη σοφία στή Βίβλο;
* * *
Μέ τόν διο συλλογισμό καταλήγουμε καί πάλι στή μή πιπεδότητα τς γς, βάσει λλου βιβλικο χωρίου. Ποιό εναι ατό; Τό ξς: «Ταύτ τ νυκτί [κατά τή Β Παρουσία] δύο σονται πί κλίνης μις [νύκτα], ες παραληφθήσεται καί τερος φεθήσεται· δύο σονται λήθουσαι πί τό ατό [μέρα], μία παραληφθήσεται καί τέρα φεθήσεται· δύο ν τ γρ [πάλι, μέρα], ες παραληφθήσεται καί τερος φεθήσεται»(Λκ 17, 34-36· βλ. καί: Μθ 24, 40-42).
Σημειωτέον τι κατά τήν ποχή τς Βίβλου, πότε δέν πρχε λεκτρισμός, ργασία γινόταν μόνο κατά τήν μέρα. Τεκμηρίωσι: «μέ δε ργάζεσθαι τά ργα το πέμψαντός Με ως μέρα στίν· ρχεται νύξ τε οδείς δύναται ργάζεσθαι»(ω 9, 4). «άν δέ τις περιπατ ν τ νυκτί, προσκόπτει (: σκοντάφτει), τι τό φς οκ στιν ν ατ»(ω 11, 10). «Περιπατετε ως τό φς χετε, να μή σκοτία μς καταλάβ· καί περιπατν ν τ σκοτί οκ οδε πο πάγει»(ω 12, 35). «Ο γάρ καθεύδοντες νυκτός καθεύδουσι»(Α Θεσ 5, 7)· «ξελεσεται νθρωπος πί τό ργον ατο καί πί τήν ργασαν ατο ως σπρας»(Ψ 103, 23).
Συνεχίζουμε τό συλλογισμό: Β Παρουσία το Κυρίου θά εναι στιγμιαία: «ν τόμ, ν ριπ φθαλμο (: σέ μιά στιγμή, σο χρειάζεται ν νοιγοκλείση τό μάτι)»(Α Κορ 15, 52). φόσον, λοιπόν, τήν δια στιγμή λλο πί τς γς εναι μέρα καί λλο νύκτα,  γ δέν εναι πίπεδη.
* * *
Παρόμοιο χωρίο: «λην τήν μέραν ελογήσουσιν Ατόν»(Ψ 71, 15). μέρα, ς γνωστόν (Γεν κεφ 1), ταν δέν προσδιορίζεται διαφορετικά (πως στά παραπάνω χωρία), εναι λο τό 24ωρο, πως δ. Τώρα, ν ξαιρέσουμε τήν διάλειπτη προσευχή τν μοναχν, προσευχή λαμβάνει χώρα μόνο κατά τή μέρα καί χι κατά τή νύκτα. Λοιπόν, ν γ ταν πίπεδη, τότε κατά τίς νυκτερινές ρες δέν θά ελογετο Θεός σέ ντίθεσι μέ τό συζητούμενο χωρίο. Στή μή πίπεδη γ, λόγ περιστροφς της, πάντα κάπου θά πάρχη μέρα καί τσι θά δοξολογται πάντοτε Θεός.
  • Παρόμοιο εναι καί τό χωρίο: «σατε τ Κυρί· ελογήσατε τό νομα ατο, εαγγελίζεσθε (: νά κηρύττετε) μέραν ξ μέρας τό σωτήριον Ατο (: τή σωτηρία τήν ποία Ατός προσφέρει)»(Ψ 95, 2). Πιό θεοσεβές εναι τό νά διακηρύσσεται ατό καθ λο τό 24ωρο τς μή πίπεδης γς.
  • λλα χωρία σχετικά: «Καί ξουσιν πό νατολν καί δυσμν καί πό βορρ καί νότου, καί νακλιθήσονται ν τ βασιλεί το Θεο»(Λκ 13, 29 κλπ. κλπ.). Εναι γνωστό τι Β Παρουσία το Χριστο, πως ναφέραμε παραπάνω, θά εναι ταυτόχρονη γιά κάθε σημεο τς γς. κάθε τόπος, μως, χει κατά τή στιγμή κείνη μία νατολή (ατή δέν μετατοπίζεται λόγ ποχν), πότε πς δικαιολογεται πληθυντικός νατολν πως καί δυσμν σέ πολλά σημεα τς Γραφς —ν νικός γιά βορρ καί νότο; Μόνο ν δεχθομε γιά λα τά σημεα τς γς ταυτοχρόνως λες τίς νατολές καί δύσεις —γιά κάθε σημεο μία— πάνω στήν πιφάνεια τς γς. Ατό, μως, ποδηλώνει μή πίπεδη γ(φο σ ατήν ταυτοχρόνως θά εχαμε μία νατολή καί μία δύσι γιά λα τά σημεα της).
  • «Καί επεν Θεός· γενηθήτωσαν φωστρες ν τ στερεώματι το ορανο ες φασιν πί τς γς, το διαχωρίζειν ν μέσον τς μέρας καί ν μέσον τς νυκτός· καί στωσαν ες σημεα καί ες καιρος καί ες μέρας καί ες νιαυτος· καί στωσαν ες φασιν ν τ στερεώματι το ορανο, στε φαίνειν πί τς γς. καί γένετο οτως»(Γεν 1, 14, 15). ν γ ταν πίπεδη, δέν θά κπληρωνόταν συνεχς τό «ες φασιν» καί «φαίνειν» (νεστώτας), λλά μόνο γιά τήν πάνω πιφάνεια. Μόνο σέ μή πίπεδη γ σχύει γιά λα τά σημεα της κάστοτε λάμψι τν στρικν σωμάτων.
  • ν γ εναι πίπεδος, τότε κάτω πό ατήν δέν πάρχει Θεός!: «Καί κούσαντες μες ξέστημεν τ καρδί μν, καί οκ στη τι πνεμα ν οδενί μν πό προσώπου μν, τι Κύριος Θεός μν Θεός ν οραν νω καί πί τς γς κάτω»(Ν 2, 11). Στή σφαιρική γ κάτω θεωρεται μόνο τό κέντρο της καί τσι παρακάμπτεται συζητούμενη δυσκολία.
  • Μόνο σέ μή πίπεδη γ εοδώνεται τό «πό τόν λιον»(κκλ 9, 9, 11, 13 κλπ. κλπ.) γιά λα τά μέρη τς γς. Σέ πίπεδη γ μόνο τό πάνω μέρος θά ταν κάτω πό τόν λιο.
  • Τά δια μπορομε νά πομε καί γιά τό: «Καί στησε τούς λγους ατο, ος λλησεν φ᾿ μς καί πί τούς κριτάς μν, ο κρινον μς, παγαγεν φ᾿ μς κακά μεγλα, οα ο γγονεν ποκτω παντός το ορανο κατά τά γενμενα ν Ιερουσαλμ»(Δαν 9, 12).
  • Τό χωρίο «ν ποί δέ γ [περιοχή τς γς] αλίζεται τό φς; σκότους δέ ποος τόπος;»(: ώβ 38, 19) ποδηλώνει μή πίπεδη γ, διότι σ ατήν στιάζεται τό φς (στήν πάνω πλευρά) καί τό σκότος (στήν κάτω). Στή μή πίπεδη γμετακινεται κατά πσα στιγμή καί τό φς καί τό σκότος.
* * *
ναφέραμε μέχρι δ τή θέσι τι Βίβλος διδάσκει, παρότι δέν εναι πιστημονικό βιβλίο, τό μή πίπεδο τς γς. ς πρός τή σφαιρικότητά της πεμφαίνεται καί ατό στή Βίβλο. Γράφει σαΐας: « κατέχων τόν γρον τς γς»(40, 22). Νά σημειώσουμε τι τό μόνο σμα πού π λες τίς πλευρές φαίνεται κύκλος εναι  σφαρα.
  • Πιό ναργ χωρία εναι σα ναφέρονται στό μέσο τς γς. δού δύο:
« δέ Θεός βασιλες μν πρό αώνων, εργσατο σωτηρίαν ν μέσ τς γς»(Ψ 73, 12). Μόνο σέ σφαρα ποιοσδήποτε τόπος βρίσκεται στό μέσο τς γς (σκεφθετε τά διάφορα στερεά σώματα). τσι «χει δικαίωμα» Ψαλμωδός νά θεωρ τήν ερουσαλήμ στό μέσο τς γς.
«ν τοτ καυχσθω καυχώμενος, συνιεν καί γινώσκειν τόν Κριον καί ποιεν κρίμα καί δικαιοσνην ν μέσ τς γς»(Α Βασ 2, 10). σωτηρία το Θεο πευθύνεται σέ κάθε τόπο τς γήινης σφαίρας, κι τσι κάθε τόπος λατρείας το Θεο εναι στό μέσο τς γς.

Πηγή:
TRUTH TARGET


ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
στον παρακάτω σύνδεσμο:
πό τό νέο αντιεξελικτικό βιβλίο
το ρχίμ. ωάννου Κωστωφ, Φυσικού
ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΕΤΩ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟ
τηλ. πικοινωνίας & παραγγελιών 2108220542

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ να γράφετε τα σχόλια σας με ελληνικούς χαρακτήρες.

Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στην εν λόγω ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.