Καθώς έκανα εχθές τον εσπερινό (από το σπίτι...) και σήμερα τον όρθρο υπήρξαν κάποια σημεία στα οποία μου δημιουργήθηκε η εξής εύλογη απορία: Οι αρχιερείς και οι ιερείς που έκαναν εχθές και σήμερα τις ακολουθίες εσπερινού και όρθρου της Αγίας Βαρβάρας, πώς αισθάνονταν όταν διάβαζαν ή έψελναν ή άκουγαν τους παρακάτω στίχους;;; Φυσικά αναφέρομαι σε εκείνους που είναι υπέρμαχοι της μάσκας, των αντισηπτικών και κάνουν την πάπια σχετικά με το κλείσιμο των ιερών ναών για τους πιστούς συμφωνώντας με τα αυστηρά μέτρα της κυβέρνησης. Μερικοί μάλιστα έχουν γίνει βασιλικότεροι του βασιλέως, τους ζηλεύει και ο Χαρδαλιάς...
Από τον εσπερινό:
Μίαν ἡ Βαρβάρα ἀληθῶς, Ἰουλιανή τε τὴν γνώμην,
πρὸς τὴν εὐσέβειαν, ἔχουσαι αἱ ἅγιαι κατηγωνίσαντο, τοῦ ἐχθροῦ, καὶ νικήσασαι,
αὐτὸν κατὰ κράτος, δόξης ἠξιώθησαν, παρὰ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ· ὅθεν λοιμικῶν παθημάτων,
λώβην ἀφανίζουσαι πᾶσι, τοῖς πιστοῖς παρέχουσιν ἰάματα.
Από τον όρθρο:
Ἐν τῇ ἀθλήσει σου, πάντας ἐξέπληξας, ὅτι ὑπέμεινας,
τὰς τῶν τυράννων πληγάς, δεσμὰ, βασάνους, φυλακάς, Βαρβάρα παναοίδιμε· Ὅθεν καὶ
τὸν στέφανον, ὁ Θεός σοι δεδώρηται, ὅνπερ ἐπεπόθησας, ψυχικῶς καὶ προσέδραμες· αὐτὸς καὶ τὰς ἰάσεις παρέχει,
πᾶσι τοῖς πίστει προσιοῦσί σοι.
Ἐξαποστειλάριον τῆς Ἁγίας.
Τὴν
χάριν τῶν ἰάσεων, ἐκ Θεοῦ δεξαμένη, Βαρβάρα παναοίδιμε, τοῦ ἰᾶσθαι τὰς
νόσους, τῶν πίστει προστρεχόντων σοι, τὸν Θεὸν δοξάζουσα, τὸν ἐπὶ πάντων Δεσπότην,
ῥῦσαι πάντας κινδύνων,
λοιμικῆς ἀσθενείας, καὶ ψυχικῶν νοσημάτων.
