Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως Η ειρήνη είναι θείο δώρο που χορηγείται πλουσιοπάροχα σ’ όσους συμφιλιώνονται με το Θεό και εκτελούν τα θεία Του προστάγματα.
Ο ένας μετά τον άλλον, οι δήμοι του Κοσσυφοπεδίου, απορρίπτουν τη χρήση του εγχειριδίου για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που προωθεί η κυβέρνηση του Αλμπίν Κούρτι για να συγχρονιστεί με την ‘woke κουλτούρα’ της δυτικής Ευρώπης.
Ανάλυση του Κώστα Πικραμένου, Διευθυντή Ερευνών της CP Consulting (εταιρία εκπόνησης στρατηγικών μελετών) με έδρα τη Μασσαλία, εμπειρογνώμων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για θέματα Τουρκίας, Υπηρεσιών Πληροφοριών και Πολιτικού Ισλάμ, για την Θράκη , με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου ΥΠΕΞ στην Αθήνα, αλλά και την εποχή των “απρόβλεπτων” ηγετών παγκοσμίως.
Μορφωμένος άνθρωπος ο κ. Σταύρος. Με πτυχίο πανεπιστημίου και ξένες γλώσσες και πείρα ζωής. Δυσκολευόταν, όμως, στα πνευματικά. Δεν μπορούσε να καταλάβει και τα πιο απλά πράγματα.
Ο δρόμος της ευτυχίας Τίποτε δεν είναι μεγαλύτερο απ' την καθαρή καρδιά, γιατί μια τέτοια καρδιά γίνεται θρόνος του Θεού. Και τι είναι ενδοξότερο από το θρόνο του Θεού; Ασφαλώς τίποτε. Λέει ο Θεός γι' αυτούς που έχουν καθαρή καρδιά:
ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: Ο Άγιος Νεκτάριος ή Νεκτάριος Πενταπόλεως ή Νεκτάριος Αιγίνης (1 Οκτωβρίου 1846 – 9 Νοεμβρίου 1920) είναι σύγχρονος Αγιος της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.Το κατά κόσμον όνομά του ήταν Αναστάσιος Κεφαλάς και υπήρξε λαοφιλής ιεράρχης, ποιμενάρχης και παιδαγωγός στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ου αιώνα. Ο Άγιος Νεκτάριος επίσης ΕΙΝΑΙ θαυματουργός διότι, πραγματοποίησε θαύματα ενώ βρισκόταν ακόμα εν ζωή.
Στον 2ο όροφο τουΑρεταίειου νοσοκομείουεπί της Βασιλίσης Σοφίας στην Αθήνα βρίσκεται ο θάλαμος όπου νοσηλεύτηκε για 2 μήνες περίπου και στις 8 Νοεμβρίου του 1920 εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος.
ΓΥΡΩ στο 10ο με 11ο αιώνα, όταν το Βυζαντινό κράτος μεσουρανούσε, οι Σαρακηνοί πειρατές βρίσκονταν κι αυτοί στις δόξες τους. Λυμαίνονταν τα νησιά του Αιγαίου, λήστευαν, έκαιγαν κι αιχμαλώτιζαν ανθρώπους, πού τους προόριζαν για τα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής.
(Με αφορμή την εκδήλωση στον Τύμβο της Γκραμπάλας)
Πριν μαραθούν οι δάφνες στα αναρίθμητα στεφάνια, πριν σωπάσουν τα τραγούδια της Βέμπο, πριν ξεχαστούν οι λόγοι οι πύρινοι, πριν διπλωθούν οι γαλανόλευκες και η ζωή πάρει τον ανηφορικό δρόμο της καθημερινότητας στο Ζαγόρι αυτές οι μέρες μας κάλεσαν σ’ ένα ιδιαίτερο προσκύνημα «δικό μας» -όχι λιγότερο σεβαστό κι όχι λιγότερο αξιόλογο- στο άγαλμα της Ζαγορίσιας γυναίκας και στην λιθοσωριά της Γκραμπάλας.
«Μην απατάσαι, ανόητε εργάτη, ότι με τον επόμενο χρόνο θα αναπληρώσεις τον χρόνο που έχασες. Διότι και της κάθε ημέρας ο χρόνος δεν επαρκεί ώστε να εκπληρώσουμε όπως πρέπει τις καθημερινές μας υποχρεώσεις προς τον Δεσπότη (Χριστό)» (Άγιος Ιωάννης Κλίμακος, λόγ. στ΄ 25).
Όσιος Εφραίμ ο Σύρος Αδελφοί, είμαστε πνευματικοί έμποροι, και μοιάζουμε με τους εμπόρους που ενδιαφέρονται για τα υλικά αγαθά. Καθημερινά λογαριάζει ο έμπορος το κέρδος και τη ζημία· και αν έχει ζημία, ενδιαφέρεται και φροντίζει πώς θα ανακτήσει αυτό που έχασε.