Ετικέτες

25.2.18

Ὁ γάμος τῶν χριστιανῶν

Το γίου Κοσμ το Ατωλο 
γεννήθη Κύριος π ρραβωνιασμένην, δι ν ελογήσ τν γάμον, πειδ κα  ρραβν εναι  ρχ το γάμου, δι ν δείξ κα σένα παράδειγμα, πς τ δακτυλίδι πο πρτον δίδει νδρας ες τν γυνακα πρέπει ν εναι μαλαματένιο κα ν τ βάλ ες τ δάκτυλό της γυνακα καθαρ σν τοτο τ μάλαμα.
, τότε ν τ δεχτς κα ν τ βάλς ες τ δάκτυλό σου, κα ν προτιμήσς ν χάσς τν ζωήν σου κα τ κεφάλι σου παρ ν καταπατήσς τν τιμν το νδρός σου.

μοίως στέλνεις κα σ γυνακα ες τν νδρα να δακτυλίδι σημένιο, ν τν διδάξς κα ατόν.
Το φανερώνεις μ τ δακτυλίδι κα λέγεις πς νίσως σ νδρας κα εσαι στέρεος σν σήμι, , τότε ν τ δεχτς κα ν τ βάλς ες τ δάκτυλό σου κα ν βάνς τν ζωήν σου κα τ κεφάλι σου δι τν γυνακα σου.
Ατ φανερώνει ρραβν το γάμου. Ν χαίρεστε κα ν εφραίνεστε χιλιάδες φορς ο παντρεμένες τίμια δι τ πολλ καλ πο σς χάρισε πανάγαθος Θεός· σς χάρισε κα ελογημένον γάμον.
Ν κλαίετε δι τος σεβες κα πίστους νάμεσα ες τ πολλ κακ πο χουν, χουν κα καταφρονεμένον γάμον.
Πς γίνεται μοίως γάμος τν χριστιανν ελογημένος κα πς γίνεται καταφρονημένος, γουν κατηραμένος, δν εναι δικόν μου ργον ν ξεύρω κα ν τν διδάσκω· πρέπει ν ξεύρω τν καλογερικήν μου ν σωθ.
Εναι πρεπον καλόγηρος ν διδάσκ περ γάμων. Μ πάλιν π τ πρεπον βγαίνομεν κέρδος. κενο πο θελα ν σο επ, παιδί μου, πρεπεν  πατέρας σου κα μητέρα σου ν σο τ επ. 
Μ πειδ κα κενοι δν ξεύρουν ν σο τ επον, σο λέγω ατ τ μικρόν, ζήτησε κα π λόγου σου νμάθς τ πολλά.
κουσε, παιδί μου· ταν θέλς ν νυμφευθς, ν ζητήσς, πρτον, γυνακα ν μν εναι π τν συγγένειά σου, πο τ μποδίζει νόμος τς κκλησίας· δεύτερον, ν χ τν φόβον το Θεο ες τν ψυχήν της κα τρίτον, ν εναι στολισμένη μ τν ντροπήν.
  
πρες γυνακα πτωχή; πρες σκλάβα· πρες γυνακα πλούσιαγινες σ σκλάβος, πρες ραβδ τς κεφαλς σου.
Πρτον ν ξομολογσθε κα ν στεφανώνεστε ες τν ερν Ναόν.
Κα πς πρέπει ν στεφανώνεστε; Ν πάρ  παπς τν νουνό, τν γαμβρ κα τν νύμφη, να δυ νθρώπους, ν πάρ μία λειτουργία, ν βάλ τ στέφανα, δυ δακτυλίδια κα δυ λαμπάδες.
Ν πηγαίνουν ες τν ερν Ναόν. Ν βάν τν νδρα ες τ δεξι κα τν γυνακα ες τ ριστερ κα ν πηγαίν μέσα ες τ γιο Βμα παπς ν νάψ τς δυ λαμπάδας κα ν κρεμάσ τ στεφάνια μπρς ες τν γίαν Τράπεζαν κα ν βάν τ δυ δακτυλίδια πάνω, τ να ν κοιτάζ  μέσα κα τ λλο ξω, διότι φανερώνει πς ταν γυρίζ  ρραβωνιαστικς κα κοιτάζ τν ρραβωνιαστικιάν, ν γυρίζ τ πρόσωπόν της π τ λλο μέρος μοίως κα ρραβωνιαστικι τν γαμβρόν.
Κα σν τελειώσ τν Λειτουργίαν, ν πάρ παπς δισκέλι, ν τ βάλ ες τ μέσον το ερο Ναο κα ν βάλ πάνω τ γιον Εαγγέλιον, τ δακτυλίδια κα τ στέφανα, ν πάρ τν γαμβρ κα τν νύμφη ν τος βάλ ντάμα. Κα ν πάρ τ θυμιατ κα τς δυ λαμπάδες ναμμένες, ν  θυμιάσ τν γαμβρ σταυροειδς τρες φορές.
Τ θυμιατ σημαίνει τν Δέσποινα, τν Θεοτόκον· τ κάρβουνα εναι μέσα στ θυμιατ κα δν καίεται·τσι κα Δέσποινα Θεοτόκος δέχθηκε τν Χριστν κα δν κάηκε, λλ μάλιστα φωτίσθηκε.
Τ θυμίαμα σημαίνει τ πανάγιον Πνεμα, τ κούπωμα το θυμιατο σημαίνει τν σκέπην το γίου Πνεύματος, ο τρες λυσίδες σημαίνουν τν γίαν Τριάδα, τ κουδουνάκια σημαίνουν τν διδασκαλίαν τν γίων ποστόλων.
Κα τσι θυμιάζει ερες τν γαμβρόν, τν διδάσκει λέγοντάς του: Τοτο προσκυν· κα ν θέλς κα σ κα εσαι χριστιανς ρθόδοξος, τοτο προσκύνα. Κα τσι σκύφτει κα προσκυν κα παπς κα γαμβρός. Ατ σημαίνει τ θυμιατό.
Κα ρωτ παπς τν γαμβρόν: Θέλεις, ωάννη, τν Μαρίαν δι γυνακά σου; νίσως κα επ: Τν θέλω, το δίδει τν λαμπάδα.
μοίως ρωτ κα τν νύμφην: Θέλεις σύ, Μαρία, τν ωάννην δι νδρα; νίσως κα τν θέλ, δν μιλε, μόνον σκύπτει τν κεφαλήν της· ε δ κα δν τν θέλει κα εναι χωρς τ θέλημά της, φωνάζει: Δν τν θέλω.
Κα σν επ πς δν τν θέλει, παπς ν μ βάλ χέρι ν τος στεφανώσ, διότι κολάζονται. ν εναι μ τ θέλημα κα τν δυό, τότε ν τος στεφανώσ.
Κα πειτα π τ στεφάνωμα ν τος μεταλαμβάν τ χραντα Μυστήρια. Κα νίσως χουν κανένα μπόδιον, ς τος κοινωνήση τ κοινν ποτήριον.
στερα τος παίρνουν ψάλλοντας, κα πηγαίνοντας ες τ σπίτι κάνει δέησιν   παπς, ελογε τν τράπεζαν κα φεύγει.
Κα σν περάσουν τρες μέρες, τότε ν σμίγετε τ νδρόγυνον κα ν φυλάγεστε τς Κυριακς κα τς ορτς μ εγένειαν, σν χριστιανοί.
Δν δωσεν Θες τν γυνακα δι πορνείαν, λλ δι παιδιά. Κα ν μν κοιμστε ες να στρμα τν Κυριακήν, διότι σς γκρεμνίζει διάβολος, κα μάλιστα τς ορτές. Κα σ νδρας ν φεύγς τν ξένην γυνακα καθς φεύγεις τ φίδι. Κα χι μόνον τν ξένην γυνακα, λλ’ εναι καιρς ν φεύγς κα τν δικήν σου.
τυχεν γυνακά σου κα χει συνήθεια εναι γκυος, πρέπει ν φυλάγεσαι, γέννησε κα δν σαράντισε, δν καθαρίσθηκε. Κα ἐὰν θέλς ν σμίξς μ τν γυνακά σου, πάρε παράδειγμα· ρώτησε τν γεωργν ν δς πόσες φορς σπέρνει τ χωράφι τν χρόνον. Μίαν φορν κα τ φήνει ς πο γίνεται, κα τότε τ θερίζει· κα στερα πάλιν, σν θέλ, τ ξανασπέρνει.
μοίως κα σύ, δελφέ μου. σμιξες μ τν γυνακα σου, κυοφόρησε; ναχώρησε ως πο ν γεννήσ, ν σαραντήσ ν καθαρισθ, κα τότε σμίγεις πάλι. Κα κάμε σαράντα, πενήντα παιδιά.

Δν βλέπετε τ ζα πο σμίγουν ως πο ν γγαστρωθ τ θηλυκν κα σν γεννήσ, τότε ξανασμίγουν; Κα μες ο νθρωποι δν ντρεπόμαστε ν εμαστε χειρότεροι κι π τ ζα. Μ πάλιν δν μπορες ν κάμνς ατό, σο πέφτει βαρύ;
Κάνε λλο· ταπεινώσου κα επ πς εσαι νάξιος, μαρτωλς κα χειρότερος π τ ζα· κατηγόρησε το λόγου σου, κα τσι μπορε ν σ σπλαγχνισθ Θεός, ν σ σώσ.
μ ν κάμς τν μαρτίαν, ν καυχσαι, ν λέγς πς εσαι γιος, γίνεται τοτο ν εναι; σν παιδιά μου πνευματικ σς συμβουλεύω· σς τ επα πς ες σ λόγου μου εναι πρεπον ν τ λέγω ατά, μ τί ν κάμω πάλιν; Βλέποντας τ γένος μας ες ποίαν κατάστασιν ερίσκεται, δυσκολεύθηκα κα σς επα ατά, δι ν φεληθτε τίποτες.
Κα ν εναι νδρας σν βασιλες κα γυναίκα σν βεζίρης, τοι νδρας σν κεφαλ κα γυναίκα σν σμα, τότε ελογε Θες τν νδρα κα τν γυνακα κα τ παιδιά σας κα δν σς κολλ κανέναν κακν πράγμα, μήτε μποδέματα (μάγια), μήτε γητεύματα, μήτε κανένα.
τσι περντε κα δ καλ κα πηγαίνετε κα ες τν Παράδεισον ν χαίρεστε πάντοτε. Κα πλέον ξουσίαν δν χετε ν χωρίζεστε κα μόνον θάνατος κα πορνεία σς χωρίζει.
Κα ν τύχ κα ξεπέσ γυνακα μ λλον νδρα  νδρας μ λλην γυνακα, χουν χρέος ν πηγαίνουν ες τν ρχιερέα ν τος χωρίζ. Μ πάλιν κενος πο δικηθ π τν γυνακα του, κα δν χωρίσ, χει μισθν ες τν ψυχήν του. μ εναι τρόπος γυνακά σου ν πορνεύσ μ λλον κα ν τν συγχώρησς;
Εναι. Κα τί τρόπος εναι; σύ, παιδί μου, πηγαίνεις ες τν ξενιτειά, ες τ χωράφιον, γυνακα σου ξέπεσε μ λλο πρόσωπο. λθες ες τ σπίτι σου. Τί πρέπει ν κάμη  γυνακα σου;
Πρέπει ν πάρ να τσεκούρι κα να ξύλο κα ν σο βάλ μίαν μετάνοια κα ν σο φιλήσ τ χέρι κα ν σο επ: Πάρε τοτο τ τσεκούρι κα τ ξύλο κα ν μ κάμς μίαν χάριν· βάλε με πάνω ν μ κάμης λιανά – λιαν κομμάτια, ρίξε με ν μ φνε ο σκύλοι, διατ δν εμαι ξια ν βλέπω τ πρόσωπόν σου, πειδ κα καταπάτησα τν τιμήν σου κα π κε πο μουν θυγατέρα το Χριστο, γινα θυγατέρα το διαβόλου.
Τί λέγεις, παιδί μου, σ βαστ καρδιά σου ν τν σκοτώσς ν τν συγχωρέσς;
Μο φαίνεται πς θ πς: ς εσαι συγχωρημένη, μ λλην φορν ν μ τ ξανακάμς. μ πότε τν χωρίζεις; ταν λθς π τν ξενιτει κα τ μάθς π τν γείτονά σου, τότε βιάζεσαι ξ νάγκης ν τν χωρίσς.
τσι κα Κύριος αριον ες τν Δευτέραν Παρουσίαν, νίσως
κα
μς ερ νεξομολογήτους, μετανοήτους, διορθώτους, βιάζεται ν μς βάλ ες τν κόλασιν· ε δ ταν μς ερ μετανοημένους, μς σπλαγχνίζεται κα μς βάνει ες τν Παράδεισον ν χαιρώμαστε πάντοτε.
Γίνεται πάλιν κατηραμένος γάμος ν πάρς γυνακα π τν συγγένειάν σου, πο τ μποδίζει νόμος, κα ν βάνς τύμπανα κα βιολιά, χορος κα τραγούδια, τουφέκια, στολίδια κα λλα διαβο-
λικ
καμώματα.
Τότε γίνεται κατηραμένος γάμος, γενννται τ παιδιά σας τυφλά, βουβά, κωφά, κουτσά, κακορρίζικα, σεληνιάζονται κα τ βλέπετε σες ο γονες κα καίεται  καρδιά σας κα σς θανατώνει Θες παράκαιρα κα σς βάνει ες τν κόλασιν.
Κα ν μν τν κάμνετε τν γάμον τν Κυριακή, μόνον ποια μέρα θέλετε τς βδομάδος. χι πς τ μποδίζει νόμος, λλ δι τς ταξίας πο γίνονται κα μάλιστα λείπετε κα π τν θείαν Λειτουργίαν.
π τ βιβλίο γιος Κοσμς Ατωλός, κδ. Μικρ Ζύμη.
ντιγραφ γι τ «σπιτκι τς  Μλιας»
ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Μηνιαία
κδοση ερς Μητροπόλεως Πειραις
τος 24ο – Τεχος 256 – Φεβρουάριος 2014 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ να γράφετε τα σχόλια σας με ελληνικούς χαρακτήρες.

Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στην εν λόγω ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.