Ετικέτες

23.6.18

Ευαγγέλιον: τοῦ Προδρόμου, 24 Ἰουνίου



Αποτέλεσμα εικόνας για Ευαγγέλιον: τοῦ Προδρόμου

Ευαγγέλιον: το Προδρόμου, 24 ουνίου 
Λουκ α΄ 1-25, 57-68, 76, 80



πειδήπερ πολλο πεχείρησαν νατάξασθαι διήγησιν περ τν πεπληροφορημένων ν μν πρα­γμάτων 2 καθς παρέδοσαν μν ο π᾿ ρχς ατόπται κα πη­ρέται γενόμενοι το λόγου, 3 δοξε κμοί, παρηκολου­θηκότι νωθεν πσιν κρι­βς, καθεξς σοι γράψαι, κράτιστε Θεόφιλε, 4 να πιγνς περ ν κατηχήθης λόγων τν σφάλειαν. 5 γένετο ν τας μέραις ρδου το βασιλέως τς ουδαίας ερεύς τις νόματι Ζαχαρίας ξ φημερίας βιά, κα γυν ατο κ τν θυγατέρων αρών, κα τ νομα ατς λισάβετ. 6 σαν δ δίκαιοι μφότεροι νώπιον το Θεο, πορευόμενοι ν πάσαις τας ντολας κα δικαιώμασι το Κυρίου μεμπτοι. 7 κα οκ ν ατος τέκνον,­ καθότι λισάβετ ν στε­ρα, κα μφότεροι προβεβηκότες ν τας μέραις α­τν σαν. 8 γένετο δ ν τ ερατεύειν ατν ν τ τάξει τς φημερίας ατο ναντι το Θεο, 9 κατ τ θος τς ερατείας λαχε το θυμισαι εσ­ελ­θν ες τν ναν το Κυ­ρίου· 10 κα πν τ πλθος ν το λαο προσευχόμενον ξω τ ρ το θυμιάματος. 11 φθη δ ατ γγελος Κυρίου στς κ δεξιν το θυσιαστηρίου το θυμιάματος. 12 κα ταράχθη Ζαχαρίας δών, κα φόβος πέπεσεν π᾿ ατόν. 13 επε δ πρς ατν γγελος· μ φοβο, Ζαχαρία· διότι εσηκούσθη δέησίς σου, κα γυνή σου λισάβετ γεννήσει υόν σοι, κα καλέσεις τ νομα ατο ωάννην· 14 κα σται χαρά σοι κα γαλλίασις, κα πολλο π τ γεννήσει ατο χαρή­σονται. 15 σται γρ μέγας νώπι­­­ον το Κυρίου, κα ονον κα σίκερα ο μ πί, κα Πνεύματος γίου πλησθήσεται τι κ κοιλίας μητρς ατο, 16 κα πολλος τν υἱῶν σραλ πιστρέψει π Κύριον τν Θεν ατν· 17 κα ατς προελεύσεται νώπιον ατο ν πνεύμα­τι κα δυνάμει λιού, πι­στρέψαι καρδίας πατέρων π τέκνα κα πειθες ν φρονήσει δικαίων, τοιμά­σαι Κυρί λαν κατεσκευασμένον. 18 κα επε Ζαχαρίας πρς τν γγελον· κατ τί γνώσομαι τοτο; γ γάρ εμι πρεσβύτης κα γυνή μου προβεβηκυα ν τας μέραις ατς. 19 κα ποκριθες γγελος επεν ατ· γώ εμι Γαβριλ παρεστηκς νώπιον το Θεο, κα πεστάλην λα­λσαι πρός σε κα εαγγελίσασθαί σοι τατα· 20 κα δο σ σιωπν κα μ δυνάμενος λαλσαι ­χρι ς μέρας γένηται τα­τα, νθ᾿ ν οκ πίστευσας τος λόγοις μου, οτινες πλη­ρω­θήσονται ες τν καιρν ατν. 21 κα ν λας προσδο­κν τν Ζαχαρίαν, κα θαύ­μαζον ν τ χρονίζειν ατν ν τ να. 22 ξελθν δ οκ δύνατο λαλσαι ατος, κα πέγνω­σαν τι πτασίαν ώρακεν ν τ να· κα ατς ν διανεύων ατος, κα διέμενε κωφός. 23 κα γένετο ς πλήσθη­σαν α μέραι τς λειτουρ­γίας ατο, πλθεν ες τν οκον ατο. 24 Μετ δ ταύτας τς μέ­ρας συνέλαβεν λισάβετ γυν ατο, κα περιέκρυβεν αυτν μνας πέντε, 25 λέγουσα τι οτω μοι πεποίηκεν Κύριος ν μέ-ραις ας πεδεν φελεν τ νειδός μου ν νθρώποις.
57 Τ δ λισάβετ πλή­σθη χρόνος το τεκεν ατήν, κα γέννησεν υόν. 58 κα κουσαν ο περίοι­κοι κα ο συγγενες ατς τι μεγάλυνε Κύριος τ λε­ος ατο μετ᾿ ατς, κα συνέχαιρον ατ. 59 Κα γένετο ν τ γδό μέρ λθον περιτεμεν τ παιδίον, κα κάλουν ατ π τ νόματι το πατρς ατο Ζαχαρίαν. 60 κα ποκριθεσα μήτηρ ατο επεν· οχί, λλ κληθήσεται ωάννης. 61 κα επον πρς ατν τι οδείς στιν ν τ συγγενεί σου ς καλεται τ νόματι τούτ· 62 νένευον δ τ πατρ ατο τ τί ν θέλοι κα­λε­σθαι ατόν. 63 κα ατήσας πινακίδιον ­­γραψε λέγων· ωάννης στ­ τ νομα ατο· κα θαύ­μασαν πάντες. 64 νεχθη δ τ στόμα α­­το παραχρμα κα γλσσα ατο, κα λάλει ελογν τν Θεόν. 65 κα γένετο π πάντας φόβος τος περιοικοντας ατούς, κα ν λ τ ρει­ν τς ουδαίας διελαλετο πάντα τ ρήματα τατα, 66 κα θεντο πάντες ο ­­κούσαντες ν τ καρδί ατν λέγοντες· τί ρα τ παιδίον τοτο σται; κα χερ Κυρίου ν μετ᾿ ατο. 67 Κα Ζαχαρίας πατρ ατο πλήσθη Πνεύματος γίου κα προεφήτευσε λέγων·68 Ελογητς Κύριος,  Θες το σραήλ, τι πεσκέψατο κα ποίησε λύτρωσιν τ λα ατο,
76 Κα σύ, παιδίον, προφή­της ψίστου κληθήσ· προ­πορεύσ γρ πρ προσώ­που Κυρίου τοιμάσαι ­­­­δος ατο,
80 Τ δ παιδίον ηξανε κα κραταιοτο πνεύματι, κα ν ν τας ρήμοις ως μέρας ναδείξεως ατο πρς τν σραήλ.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ


πειδή, πως εναι γνωστό, πολλοί ποπειράθηκαν νά συντάξουν διήγηση γιά τά γεγονότα καί τίς δι­δα­σκα­­λίες πού μες ο πιστοί γνωρίζουμε μέ βε­­βαι­­ό­τη­τα, 2 πως μς τά παρέδωσαν μέ τήν προφορική τους δι­δα­σκαλία κενοι πού πό τήν ρχή το μεσσιακο ρ­γου το Σωτρος γιναν ατόπτες μάρτυρες το η­σο Χριστο καί πηρέτες το κηρύγματός του, 3 γι’ ατό κι γώ, πού χω ξετάσει καί πα­ρακο­λουθήσει μέ προσοχή καί κρίβεια πό τήν ρ­χή λα σα σχετίζονται μέ τό εαγγέλιο, θεώρησα καλό νά σο τά γρά­ψω α­τά μέ τή σειρά τους, κλαμπρότατε Θεόφιλε, 4 γιά νά γνωρίσεις μέ σαφήνεια καί μέ κρίβεια τήν α­θεν­τική καί διαμφισβήτητη λήθεια τν λόγων τς πί­στε­ως πού προφορικά διδάχθηκες. 5 Τήν ποχή πού στήν ουδαία ταν βασιλιάς ρώ­δης, ζοσε κάποιος ερεύς πού λεγόταν Ζαχαρίας, πό τήν τάξη τν λειτουργν το ναο ποία καταγόταν πό τόν ερέα βιά. Καί γυναίκα του ταν πό τούς πο­γόνους το αρών, καί τό νομά της ταν λι­σά­βετ. 6 Καί ο δύο ταν νάρετοι ναντι το Θεο, ποος ρευ­­­­ν καί γνωρίζει τίς καρδιές λων, καί πορεύονταν σύμφωνα μέ λες γενικά τίς ντολές καί τά παραγ­γέλ­ματα το Κυρίου. ταν μεμπτοι σέ λα καί λεύ­θε­ροι πό κάθε σοβαρή παρεκτροπή. 7 Δέν εχαν μως παιδί, διότι λισάβετ ταν στείρα.Καί πιπλέον βρίσκονταν καί ο δύο σέ ρκετά προχωρημένη λικία. 8 ταν λοιπόν ρθε σειρά νά φη­με­ρεύσει τάξη καί οκογένεια τν ερέων στήν ποία νκε Ζαχαρίας, κι ν ατός τελοσε νώπιον το Θεο τήν ερατική του λειτουργία, συνέβη τό ξς: 9 Σύμφωνα μέ τή συνήθεια πού πικρατοσε τότε στό ερατεο, νά κλέγεται δηλαδή μέ κλρο ερεύς πού θά πρόσφερε τό θυμίαμα, πεσε στόν Ζαχαρία κλρος νά μπε στό ναό το Κυρίου καί νά προσφέρει θυμίαμα στό θυσιαστήριο τν θυμιαμάτων. 10 Στό μεταξύ λο τό πλθος το λαο βρισκόταν συναθροισμένο καί προσευχόταν ξω, στό προαύλιο το ναο, τήν ρα πού καιγόταν τό θυμίαμα. 11 Τότε το μφανίστηκε γγελος Κυρίου, ποος στε­κό­ταν στά δεξιά το θυσιαστηρίου, πάνω στό ποο και­γόταν τό θυμίαμα. 12 Κι ταν τόν εδε Ζαχαρίας, ταράχθηκε καί κυριεύθηκε πό φόβο. 13 γγελος μως το επε: Μή φοβσαι, Ζαχαρία, λλά νά χαίρεσαι, διότι εσακούσθηκε πό τόν Θεό δέησή σου πού πολλές φορές ως τώρα κανες. γυναίκα σου λισάβετ θά σο γεννήσει να γόρι, καί θά το δώσεις τό νομα ωάννης. 14 Θά νιώσεις χαρά καί γαλλίαση· καί πολλοί, ταν θ’ κούσουν τό προφητικό κήρυγμά του, θά χαρον γιά τή γέννησή του. 15 γέννησή του θά φέρει τόση μεγάλη χαρά, διότι ν­θρωπος ατός θά εναι πραγματικά μεγάλος καί να­­­­γνωρισμένος πό τόν διο τόν Κύριο. Δέν θά πιε κρασί λλο μεθυστικό ποτό. Καί θά εναι γεμάτος μέ τά χαρίσματα το γίου Πνεύματος πό τόν καιρό κόμη πού θά εναι στήν κοιλιά τς μητέρας του. 16 Καί θά κάνει πολλούς π’ τούς πογόνους το σρα­­ήλ πού χουν ποπλανηθε καί πομακρυνθε πό τόν Θεό μέ τίς μαρτίες τους νά πιστρέψουν μέ τή μετάνοια στόν νανθρωπήσαντα Κύριο, τόν Θεό τους. 17 Ατός θά προπορευθε πό τήν λευση το Θεαν­θρώ­που Μεσσία χοντας τό διο προφητικό χά­ρισμα το Πνεύματος καί τήν δια παρρησία καί δυναμική δρά­ση πού εχε καί λίας. Καί θά τά χρησιμοποιε ατά γιά νά ξαναγυρίσει στά παιδιά τίς καρδιές τν πατέρων πού ψυχράνθηκαν καί χασαν κι ατή τή φυσική τους στοργή, καί νά θερμάνει τσι καί νά σφίξει στενότερα τούς οκογενειακούς δεσμούς· κι κόμη γιά νά πα­να­φέ­ρει τούς πείθαρχους καί δύστροπους καί νά τούς κάνει νά ποκτήσουν τίς σκέψεις καί τό φρό­νημα τν δικαίων καί νά γίνουν νάρετοι. Καί τσι νά τοιμάσει γιά τόν Κύ­ριο να λαό θρησκευτικς καί θικς προετοιμασμέ­νο νά τόν ποδεχθε καί νά τόν γκολπωθε ς Σωτή­ρα του. 18 Επε τότε Ζαχαρίας στόν γγελο: Μέ ποιό σημάδι θά βεβαιωθ γι’ ατό πού μο λές; Ατό μο φαίνεται πίθανο καί πίστευτο, διότι γώ εμαι γέρος καί γυναίκα μου εναι περασμένης λικίας. 19 Τότε γγελος το ποκρίθηκε: γώ εμαι ρ­χάγ­γελος Γαβριήλ, πού παραστέκομαι μπροστά στό Θεό γιά νά τόν πηρετ μαζί μέ τούς λλους ρχαγγέλους του. Καί μέ στειλε Θεός νά σο μιλήσω καί νά σο φέρω τή χαρμόσυνη ατή εδηση. 20 λλά φο ζητς σημάδι, δού τό χεις, χι μως πως τό θέλεις: Θά χάσεις τή λαλιά σου καί δέν θά μπορες νά μιλή­σεις μέχρι τήν μέρα πού θά γίνουν ατά, δηλαδή μέχρι τή γέννηση το παιδιο καί τήν νομασία του. Θά χεις τήν τιμωρία ατή, πειδή δέν πίστεψες στά λόγια μου, τά ποα θά πραγματοποιηθον λοκληρωτικά στήν ρα τους. 21 λαός στό μεταξύ ξακολουθοσε νά περιμένει τόν Ζαχαρία. Κι λοι ποροσαν, γιατί ατός με­­νε πολλή ρα μέσα στό ναό κι ργοσε νά βγε. 22 λλά κι ταν βγκε πό τό θυσιαστήριο, δέν μπο­ρο­σε νά τούς μιλήσει καί ν’ παντήσει σ’ σους τόν ρω­τοσαν γιά τήν ργοπορία του. Καί κατάλα­βαν τι μέσα στό ναό εχε δε κάποια πτασία. Κι ατός ξα­κο­λου­θοσε νά συν­εν­­νοεται μ’ α­τούς μέ νεύματα, καί πα­ρέμενε κουφός καί λαλος. 23 Κι ταν συμπληρώθηκαν ο μέρες τς βδομάδος κείνης πού εχε τό καθκον νά λειτουργε στό ναό, φυ­γε πό τά ερο­σό­λυμα καί πγε στό σπίτι του. 24 στερα λοιπόν πό τίς μέρες ατές μεινε γκυος σύζυγός του λισάβετ, καί πί πέντε μνες πό συ­στο­λή κρυβε μέ πιμέλεια τήν γκυμοσύνη της. 25 ταν μως πλέον δέν μποροσε νά κρυφτε, λεγε σ’ ατούς πού θελαν νά τήν συγχαρον: μο κανε α­­τό τό κα­λό Θεός τσι, σέ περασμένη λικία, τίς μέ­ρες α­τές πού πέβλεψε μέ εμένεια σέ μένα γιά νά μο φαι­ρέσει τή ντροπή πού νιωθα νάμεσα στούς ν­­­θρώπους ξαι­τί­ας τς στειρότητας καί τς τεκνίας μου.
57 ταν λοιπόν συμπληρώθηκε χρόνος τν ννέα μηνν γιά νά γεννήσει λισάβετ, γέννησε γόρι. 58 Κι κουσαν ο γείτονές της καί ο συγγενες της τι Κύριος δειξε μεγάλο καί θαυμαστό τό λεός του σ’ ατήν, φο τς δωσε παιδί σέ τόσο προχωρημένη λικία. Καί χαίρονταν κι ατοί μαζί της. 59 Κι ταν τό παιδί γινε κτώ μερν λθαν πάλι ο συγγενες καί ο γείτονες γιά νά το κάνουν περιτομή. Καί πο­λό­γιζαν νά τό νομάσουν μέ τό νομα το πατέρα του, δηλαδή Ζαχαρία. 60 λλά μητέρα το παιδιο, φωτισμένη πό τό Πνε­μα το Θεο, πρε τό λόγο καί επε: χι. Δέν θά νομασθε Ζαχαρίας, λλά ωάννης. 61 κενοι μως τς επαν: δέν πάρχει κανένας στήν οκογένειά σου πού νά χει ατό τό νομα. 62 Ρωτοσαν λοιπόν μέ νοήματα τόν πατέρα του σάν τί νομα θελε νά δώσει στό παιδί. 63 Κι κενος, φο ζήτησε να μικρό πίνακα, γραψε ατές κριβς τίς λέξεις: ωάννης εναι τό νομά του. Κι λοι πόρησαν καί θαύμασαν γιά τήν παράδοξη α­τή συμ­φωνία το Ζαχαρία μέ τήν λισάβετ. 64 νοιξε τότε μέσως τό στόμα το Ζαχαρία καί λύ-θηκε γλώσσα του καί μιλοσε πλέον λεύθερα δοξάζοντας καί νυμνώντας τόν Θεό. 65 Κι π’ τό θαμα ατό λοι σοι κατοικοσαν κε τρι­γύρω κυριεύθηκαν πό φόβο. Καί σ’ λό­­­κληρη τήν ρεινή περιοχή τς ουδαίας διαδόθηκαν λα ατά τά γεγονότα πού ναφέρονταν στήν νομασία το παι-­ δι­ο καί στή θαυμαστή θεραπεία τς φωνίας το πατέ­ρα του. 66 Κι σοι τά κουσαν, τά βαλαν μέσα στήν καρδιά τους καί τά χάραξαν βαθιά στή μνήμη τους λέγοντας: Τί ραγε θά γίνει τό παιδί ατό, στό ποο πρόνοια το Θεο φανερώθηκε τόσο θαυμαστή, στερα μάλιστα π’ λα ατά πού γιναν στή γέννησή του; Καί πράγματι τό προστατευτικό χέρι το Κυρίου ταν μαζί του. 67 Ζαχαρίας τότε, πατέρας του, πλημμύρισε μέ Πνεμα γιον καί προφήτευσε τήν λευση το Μεσσία καί τήν ποστολή το παιδιο μέ τά ξς λόγια: 68 ς εναι ελογημένος καί δοξασμένος Κύριος, πού νομάζεται Θεός το σραήλ διότι π’ λα τά θνη μόνο ο σραηλίτες τόν γνώρισαν καί τόν λάτρευσαν. ς εναι δοξασμένος, διότι πισκέφθηκε τό λαό του καί τόν πελευθέρωσε π’ τούς ρατούς καί όρατους χ­θρούς.
76 Καί σύ, παιδί μου, θά ναδειχθες καί θά ναγνω­ρισθες προφήτης το ψίστου Θεο. Διότι θά προπο­ρευθες μπροστά πό τόν νανθρωπήσαντα Κύριο γιά νά τοιμάσεις τούς δρόμους μέσα π’ τούς ποίους θά πλησιάσει τόν καθένα ξεχωριστά π’ τούς νθρώπους γιά νά τούς δηγήσει στή σωτηρία.
80 Στό μεταξύ τό παιδί μεγάλωνε σωματικά, καί ο πνευματικές του δυνάμεις σχυροποιονταν κάτω πό τόν φωτι­σμό καί τήν νίσχυση το γίου Πνεύματος. Κι μενε στίς ρημιές ζώντας μακριά πό τούς θορύβους το κό­­σμου μέχρι τήν μέρα πού εχε ρίσει θεία πρόνοια νά φανερωθε καί νά ναδειχθε ς προφήτης καί πε­σταλ­μένος το Θεο στόν σραηλιτικό λαό.

https://www.osotir.org


1. ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗ


Τ ερ Εαγγέλιο τς Κυριακς ατς ναφέρεται στ μεγάλο γεγονς το Γενεθλίου το γίου ωάννου το Προδρόμου, πο ορτάζεται σήμερα. Μς παρουσιάζει τος δύο γέροντες γονες το ωάννου, τν ερέα Ζαχαρία κα τν γυνακα του λισάβετ, πο σαν νάρετοι, δίκαιοι κα μεμπτοι, δν εχαν μως παιδί, διότι λισάβετ ταν στερα. Κάποια μέρα μως Ζαχαρίας, καθς εσλθε στν Να το Σολομντος γι ν θυμιάσ στ θυσιαστήριο τν θυμιαμάτων, ντίκρυσε φοβισμένος τν ρχάγγελο Γαβριλ ν το λέγ: Μ φο-βσαι, Ζαχαρία, διότι εσακούσθηκε δέησί σου. Θ ποκτήσς υἱὸ κα θ τν νομάσς ωάννη. Ατ γέννησι θ φέρ μεγάλη χαρ σ σένα κα σ λα πολύ. Διότι ωάννης θ ναδειχθ μεγάλος νθρωπος, θ χ πλούσια τ χαρίσματα το γίου Πνεύματος «κ κοιλίας μητρός». Κα θ δηγήσ σ μετάνοια πολλος ουδαίους. Θ προπορευθ π τν Μεσσία, προικισμένος μ τ προφητικ χάρισμα κα τν παρρησία το προφήτου λιού. Κα Ζαχαρίας πορε: Μ ποι σημεο θ βεβαιωθ γιατά; Διότι γ κα γυναίκα μου εμαστε λικιωμένοι. Κα γγελος ποκρίθηκε: Τ σημεο πο ζητες εναι τ τι θ μείνς λαλος μέχρι ν γίνουν λα ατά. Διότι Θες μ πέστειλε ν σο ναγγείλω τ μεγάλο κα χαρμόσυνο ατ γεγονός.
Ποι μως εναι τ χαρμόσυνο γγελμα πο εαγγελίζεται Γαβριήλ; θαυμαστ μόνο γέννησι νς παιδιο π μία στερα λικιωμένη γυνακα; σφαλς χι. Τ εαγγέλιον πο εαγγελίζεται Γαβριλ δν ποτελε κάτι πο φορ μόνο τος γονες το Προδρόμου, λλ ποτελε γεγονς κοσμοϊστορικς σημασίας. Τν συγκλονιστικ ατ ρα μέσα στν Να το Σολομντος κούεται τ πρτο οράνιο μήνυμα τς λυτρώσεως κα λπίδος το νθρωπίνου γένους. Εναι ρα πο νατέλλει νέα ποχή, ποχ τς Χάριτος. ναγγέλλεται γέννησι το τελευταίου στέρος τς Παλαις Διαθήκης, πο προμηνύει τν νατολ το λίου τς Δικαιοσύνης τς Καινς Διαθήκης, το Κυρίου ησο Χριστο. Εναι ρα πο Θες ρχίζει ν πραγματοποι τ προαιώνιο σχέδιο τς σωτηρίας τν νθρώπων.
Διότι ωάννης ποτελε προμήνυμα το ρχομο το Μεσσίου. Γεννήθηκε πρν π τν Μεσσία κα προετοίμασε τ δαφος γι τν ρχομό του. βάδισε πάνω στ γ κα κάλεσε σ μετάνοια τος νθρώπους πρν π Ατν κα κατέβηκε στν δη κα κήρυξε στος κεκοιμημένους πρν π τν Χριστό. πως λέγει γιος Θεόδωρος Στουδίτης, ωάννης πρξε τ «νθος πο στόλισε τν εσοδο το Χριστο στν κόσμο, φύτρωσε κα νθισε στ μεσοδιάστημα το Νόμου κα τς Χάριτος. Προέτρεξε στρατιώτης κηρύττοντας τν ρχομ το βασιλι λης τς κτίσεως». γέννησι λοιπν το ωάννου εναι φετηρία κα προαναγγελία τς λυτρώσεώς μας.

2. ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ

Κα ρθε μεγάλη ρα, ρα τς γεννήσεως το μεγάλου Προφήτου. Γι ν το δοθ τν γδόη μέρα τ νομα πο Θες ρισε: «ωάννης». Ο συγγενες πορον γι τ νομα ατό. Κα Ζαχαρίας πιβεβαιώνει τν βουλ το Θεο γράφοντας: «ωάννης εναι τ νομά του». Κα μέσως λύνεται γλσσα του κα μ πειρη εγνωμοσύνη δοξάζει τν Θε γι τ μεγάλο ατ δρο πο το χάρισε: τν ωάννη. 
Γιατί μως Θες δωσε ατ τ νομα; Τί σημαίνει λέξι ωάννης; Σημαίνει: δρο το Θεο. Κα ταν πράγματι ωάννης μεγάλο δρο, τ μεγαλύτερο δρο το Θεο μέχρι τότε. να δρο χι μόνον γι τος γονες του λλ γι λη τν νθρωπότητα. Μς δώρισε Θες τν μεγαλύτερο νδρα τς Παλαις Διαθήκης. Ατν πο γεννήθηκε μετ π πολλς προσευχς κα μεγάλωσε μέσα σ διάλειπτες δεήσεις. Ατν πο νατράφηκε μέσα στς ρήμους κα τς στερήσεις, κατευθυνόμενος π τ προστατευτικ χέρι το Κυρίου. Τν κοσμημένο μ ξοχες ρετς ρχηγ τν σκητν, τν νσαρκο γγελο κα οράνιο νθρωπο. Ατν πο ζησε τν γιότητα σ ψιστο βαθμό, στε ν μπορέσ ν πηρετήσ τ σχέδιο τς σωτηρίας το νθρώπου. Ατν πο κήρυττε πρτα μ τ ζωή του κα κατόπιν μ τν λόγο του.
Διότι ωάννης κτινοβολοσε τν Χάρι το Θεο κα ταν πλημμυρισμένος μ ναρίθμητα χαρίσματα το γίου Πνεύματος. ταν τ σκεος τς κλογς το Θεο γι ν λλάξ Θες τν στορία το κόσμου. κήρυκας τς μετανοίας κα τς πιστροφς· τς δικαιοσύνης κα τς Βασιλείας το Θεο.
ς εχαριστομε λοιπν τν γιο Θε γι τ μεγάλο του ατ δρο πρς μς κα λη τν νθρωπότητα, τν ωάννη. Κα ς παρακαλομε τν γιο Πρόδρομο κα Βαπτιστ το Κυρίου ν πρεσβεύ στν θρόνο τς Χάριτος κα γι μς, στε ν ζομε μ μετάνοια κα σκησι, μ ρετ κα γιότητα βίου. Γι ν γίν σ κάποιο μικρ βαθμ κα δική μας ζω προδρομικ γι τος γύρω μας, ν δείχν τν Κύριό μας ησο Χριστό.

  https://www.osotir.org

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ να γράφετε τα σχόλια σας με ελληνικούς χαρακτήρες.

Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στην εν λόγω ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.