Ετικέτες

23.1.18

Ἡ ἀνόητος καύχησις


Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Συνηθίζουν ο νθρωποι νά μιλον γιά τόν αυτό τους καί γιά σα χουν ποκτήσει. Βρίσκουν εχαρίστηση νά διηγονται τά κατορθώματά τους καί τίς πιτυχίες τους καί νά ποσπον τό θαυμασμό καί τόν παινο λων κείνων πού τούς προσέχουν καί τούς κον.

καύχησή τους ατή δείχνει τι δέν χουν πνευματικότητα καί προπαντός δέν μπορον νά λευθερωθον πό τά μάταια καί νωφελ καί νά δον τή ζωή διαφορετικά, κάτω πό τό φς καί τήν λπίδα το Εαγγελίου.

Πολλοί καυχ
νται χωρίς νά τούς προκαλέσει κάποιος. Θέλουν νά δείξουν ποιοί εναι, νά ποκαλύψουν τά χαρίσματά τους καί τόν πλοτο τους. προσπάθειά τους δέν χει χνος ταπείνωσης. Μιλον χωρίς νά κουράζονται καί γιά σήμαντα κόμα πράγματα.

Γιά παράδειγμα, άν χουν χτίσει καινούριο σπίτι, μιλον γιά τήν πέτρα, πού χουν χρησιμοποιήσει, γιά τά λλα λικά, γιά τό οκόπεδο, γιά τή θέα καί τίς νέσεις, γιά τά πανάκριβα πιπλα καί γενικά γιά τίς σπουδαες πιλογές τους καί τά πολλά χρήματα, πού ξόδεψαν.
Καυχ
νται κόμα γιά τήν τεχνολογία, πού χει, λλά καί γιά τό πολυτελές ατοκίνητό τους. Εναι «ετυχες», γιατί τά χουν λα.
Μέχρι
κε φτάνει τό μυαλό τους. Δέν σχολονται μέ τούς λλους οτε εναι πρόθυμοι νά βοηθήσουν σέ κάτι πού εναι ξω πό τήν αλή τους.
Τούς
λλους τούς θέλουν ς θαυμαστές τους, γιά νά τούς παινον καί νά τούς ποδέχονται ς πιτυχημένους στή ζωή τους. καύχηση σέ τελευταία νάλυση εναι νοησία καί πρέπει νά τήν καταπολεμε χριστιανός.

δ πρέπει νά διευκρινίσω τι δέν καυχται μόνο πλούσιος καί χαρισματικός, λλά καί φτωχός καί συνηθισμένος νθρωπος. Παράδειγμα νας κτηνοτρόφος μπορε νά χει μεγάλη δέα γιά τά πρόβατά του, τίς ποδόσεις τους, τή μεγάλη φροντίδα, πού δείχνει σ ατά, λλά καί γιά τήν γκλίτσα του, πού φιλοτέχνησε μέ τά δια του τά χέρια καί δέν εναι εκολο νά τή μιμηθε κάποιος λλος.
χει δέες, πού περιστρέφονται γύρω πό τόν αυτό του καί εναι σχεδόν δύνατο νά ταπεινωθε. Γιά νά καταπολεμήσει κανείς τήν νόητη καύχηση χρειάζεται πολλή δουλειά.

Πρέπει νά πεισθε
τι τό νά μιλάει γιά τόν αυτό του καί νά ατοπροβάλλεται δέν εναι κάτι σπουδαο οτε καί τό δέχονται εχαρίστως ο λλοι. Κανένας δέν δέχεται τίς περιαυτολογίες τν συνανθρώπων τους καί ταν κόμα νταποκρίνονται στήν πραγματικότητα καί δέν εναι φανταστικές καί κατασκευασμένες.
γιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, γιά νά πείσει τόν καυχηματία νά ποβάλει τή μεγάλη του δυναμία καί νά δε τή ματαιότητα τς καύχησης καί τήν ψυχοφθόρα πίδρασή της, διατυπώνει μερικά ρωτήματα καί συμπεραίνει σχετικά. «Μέ τί καυχιέσαι; Μέ τόν χρυσό; Τοτο τόν διο τό χρυσό κρατοσε τό βουνό μέσα του καί δέν καυχόταν. Μέ τό ροχο; Τοτο τό διο τό μετάξι φερε μεταξοσκώληκας μέσα του καί δέν καυχόταν. Μέ τήν γεία; κόμα καλύτερη γεία χει λύκος στό βουνό, μως δέν καυχιέται. Μέ τήν ρεξη; μυρμηγκοφάγος μέ ρεξη τρώει τά μυρμήγκια ως θανάτου, λλά τά μυρμήγκια στερα τόν τρνε… Μέ τά λογα; Πς μπορες νά σκέφτεσαι μεγαλειωδς γιά τά λογά σου, ταν ατά δέν σκέφτονται μεγαλειωδς οτε γιά τόν αυτό τους, οτε γιά σένα;».

Μακάριος ε
ναι κενος, πού παινε μόνο τούς δελφούς του, ν τόν αυτό του τόν θεωρε νάξιο καί καλλιεργε σέ βάθος τήν ταπείνωση. Ατός εναι πίγειος γγελος.

ρθόδοξος Τύπος ρ. φύλ. 2001 6 Δεκεμβρίου 2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ να γράφετε τα σχόλια σας με ελληνικούς χαρακτήρες.

Τα σχόλια σας θα πρέπει να αναφέρονται στην εν λόγω ανάρτηση και να διατυπώνονται κόσμια ακόμα και αν διαφωνείτε.